27 03 2017


TYGRYS SZABLOZĘBNY – SMILODON

Autor:

|

8 kwietnia 2013

|

Edytowany: 7 czerwca 2015

|

14 komentarzy

|

Kategoria: Ameryka Pd / Ameryka Pn / Kotowate / Ssaki / Tygrysy / Wymarłe / Zwierzęta

TYGRYS SZABLOZĘBNY – SMILODON

Tygrys szablozębny, szablastozębny (Smilodon) – kot o 30 cm kłach

Drapieżne koty z epoki plejstocenu swoimi ogromnymi, zaostrzonymi kłami na pewno mogły wystraszyć sporo – nawet większych – zwierząt i poradzić sobie w walce z niejednym wrogiem. W rzeczywistości ich groźny wygląd nie szedł w parze z siłą, a uścisk budzących strach kłów, jak na dzisiejsze standardy wśród drapieżnych kotów – był wyjątkowo delikatny.

Klasyfikacja

  • Rząd: drapieżne (carnivora)
  • Rodzina: kotowate (felidae)
  • Rodzaj: Smilodon (tygrys szablozębny to nazwa zwyczajowa)

Największym z tygrysem szablastozębnym był to Smilodon populator. Największe osobniki osiągały wagę 400 kg.

Gatunki

Istnieje wiele różnych klasyfikacji gatunków tygrysów szablozębnych, ale najczęściej rozpoznawalne są trzy odrębne ich gatunki. Najstarszy z nich zamieszkiwał Ziemię około 2,5 milionów lat temu, a najmłodszy wyginął 10 tysięcy lat temu.

Wyróżniamy 4 gatunki smilodonów i 2 niepewne:

  • Smilodon neogaeus 3 mln – 500 000 lat temu
  • Smilodon gracilis 2,5 mln – 500 000 lat temu
  • Smilodon fatalis 1,6 mln – 10 000 lat temu
  • Smilodon populator 1 mln – 10 000 lat temu

Przypuszcza się, że podgatunkami Smilodon fatalis były Smilodon floridus i Smilodon californicus.

Występowanie

Tygrysy szablozębne zamieszkiwały początkowo tereny Ameryki Północnej. Później, gdy połączyła się ona z Ameryką Południową – zasiedliły one również drugi kontynent.

Największy z tygrysów szablozębnych to Smilodon populator miał kły o długości 30 cm, które wystawały ze szczęki na 18 cm.

Anatomia

Charakterystyczną cechą wszystkich smilodonów były długie, ostre kły. Miały one także krótkie ogony, potężne nogi i mięśnie szyi. Tygrysy szablozębne swoją budową przypominały bardziej niedźwiedzia niż współczesnego kota. Inne cechy, takie jak waga czy wzrost bardzo różniły się wśród poszczególnych gatunków:

Smilodon populator

Największy z tygrysów szablozębnych to Smilodon populator:

  • waga – 220-400 kg
  • wysokość – do 1,2 m
  • długość – do 2,6 m (bez ogona)
  • ogon – 30 cm
  • długość kłów – 30 cm – wystawały 17 cm z górnej szczęki.
  • występowanie: 1 mln – 10 tys. lat temu

Waga największych osobników porównywalna jest z dzisiejszą krzyżówką lwa i tygrysa – patrz: liger.

Smilodon fatalis

Średni z gatunków to Smilodon fatalis:

  • waga 160-280 kg
  • wysokość – 1 m
  • długość – 1.75-2 m (bez ogona)
  • ogon – 35 cm
  • długość kłów – 18 cm
  • występowanie: 1,6 mln – 10 tys. lat temu

Smilodon gracilis

Najmniejszy ze smilodonów to Smilodon gracilis:

  • waga – 55-100 kg
  • występowanie: 2,5 mln – 500 tys. lat temu

Dymorfizm płciowy praktycznie nie był zauważalny, a budowa ciała prehistorycznych kotów miała na celu zapewnienie im siły, a nie szybkości.

Tygrys szablozębny (smilodon) mógł rozwierać paszczę pod kątem 120-130 stopni.

Olbrzymie kły

Cechą, która sprawiała, że tygrys szablozębny wypełniał niszę drapieżcy na terenach obu Ameryk były jego ogromne, wystające kły, które osiągały maksymalnie nawet około 30 cm.

W rzeczywistości jednak smilodony nie wykorzystywały całego ich potencjału. Nie miały bowiem na tyle rozwiniętych mięśni żuchwy.

Nacisk ich szczęk wynosił około 100 kg. Dla porównania lew zaciska je z siłą 250 kg a człowiek 73 kg. Patrz: Najsilniejsze szczęki (t.rex, rekin (żarłacz biały), aligator, sarkozuch, deinozuch).

Mogły natomiast rozwierać paszczę pod kątem 120, a niektóre gatunki nawet 130 stopni, a dzisiejszy lew ma do dyspozycji jedynie 65 stopniowe otwarcie. Jeśli więc tygrys szablozębny odpowiednio zaatakował ofiarę – jego ugryzienie było mordercze.

Choć tygrys szablozębny posiadał ogromne 30 cm kły, to nacisk jego szczęk był niewiele silniejszy od nacisku szczęki człowieka…

Dieta

Pożywienie tygrysów szablozębnych, jak przystało na typowych drapieżników, stanowiło głównie mięso słabszych zwierząt.

Z powodzeniem polowały one na jelenie, żubry, tapiry, konie. Wiadomo również, że atakowały młode mamuty. Niewykluczone także, że ich celem bywali ludzie, ale nie jest to potwierdzone.

Imponujący, prawda?

Społeczeństwo

Zwyczaje społeczne tygrysów szablozębnych nie są znane. Początkowo przypuszczano, że były one samotnikami, jednak ta teoria nie została potwierdzona żadnymi dowodami.

Jednak ostatnie badania, opierające się głównie na dużej liczbie szczątków znalezionych w jeziorkach asfaltowych w Rancho La Brea pozwala wysnuć tezę, że tygrysy szablozębne żyły w stadach.

Potwierdza to także fakt, że przyciągały je nawoływania konających zwierząt, które stawały się ofiarami wielkich kotów. Takie zachowanie jest również typowe dla gatunków stadnych – samotny łowca nie zareaguje na tego typu odgłosy.

Kiedyś twierdzono również, że olbrzymie kły nie były jedynie narzędziem służącym do zabijania, ale również stanowiły bodziec seksualny. Jednak mało zaznaczony dymorfizm płciowy, praktycznie obala tę tezę.

Porównanie wielkości: Smilodon populator, Smilodon fatalis, tygrys bengalski, człowiek.

Zniszczone kości dowodem na towarzyskość

O tym, że tygrysy szablozębne żyły w stadach świadczy również analiza ich kości. Okazuje się, iż w ciągu swojego życia doznawały wielu niebezpiecznych obrażeń uniemożliwiających im dalsze polowanie, a nawet chodzenie. Jeśli podobna sytuacja spotka dzisiejszego drapieżnego kota, np. lamparta – zazwyczaj umiera on z głodu, zanim rana zdąży się zagoić. Nikt mu bowiem nie pomaga.

Tymczasem wiele tygrysów szablozębnych zdołało wyleczyć się z obrażeń. Świadczy to, że jakiś inny osobnik musiał dostarczać rannym jedzenie nawet przez wiele tygodni.

Szkielet tygrysa szablastozębnego (smilodon)

Wyginięcie

Istnieje kilka hipotez dotyczących wyginięcia prehistorycznych, drapieżnych kotów:

Pierwsza dotyczy niemożności polowania na mniejsze i szybsze zwierzęta. Spowodowało to, że w momencie, gdy wielkie gatunki zaczęły wymierać – zniknął również tygrys szablozębny.
Druga wiąże się ze zmianami klimatycznymi, które mogły doprowadzić także do śmierci m.in. mamutów i wielkich jeleni. Jednak teoria, że to wyłącznie zmiany temperatur spowodowały wyginięcie smilodonów jest mało prawdopodobna.
Trzecia hipoteza zakłada, że do zniknięcia tygrysów szablozębnych przyczynił się człowiek. Odkąd pojawił się na terenie Ameryk zaczął polować na roślinożerne zwierzęta, które stanowiły pożywienie drapieżnych kotów. Gwałtowny spadek ich populacji spowodował wymieranie także tygrysów szablozębnych.
Czwarta teoria mówi o zakaźnej chorobie, która została przyniesiona do Ameryki przez ludzi. Pojawia się ona praktycznie przy rozważaniu możliwości śmierci wszystkich prehistorycznych zwierząt Jest to jednak mało prawdopodobne, ponieważ nie udowodniono istnienia wirusa czy bakterii, które zabijają ssaki, gady i ptaki równocześnie.

Tygrys szablozębny (smilodon) na tle współczesnych wielkich kotów: lwa i tygrysa.

Tygrys szablozębny – ciekawostki

Tygrys szablozębny w rzeczywistości był wielkim kotem, a nie tygrysem.
Choć tygrys szablozębny posiadał ogromne 30 cm kły, to nacisk jego szczęk był niewiele silniejszy od nacisku szczęki człowieka…
Postać smilodona to element bardzo często występujący w popkulturze.
Kły tygrysów szablozębnych były wyjątkowo podatne na złamania, ze względu na swój owalny przekrój. W celu uniknięcia urazu unieruchamiały swoją ofiarę za pomocą masywnych mięśni przednich kończyn.
Za jednym razem te wielkie koty zjadały 30 kg mięsa.

Tygrys szablozębny (Smilodon).

Polecamy:

____________________

Zwierzaki się ucieszą jeśli je polubisz



DinoAnimals.pl

Poleć artykuł

Podobne Artykuły

Lotokoty – leśni szybownicy
Sowy (Strigiformes)
Angora turecka
Foki – urocze drapieżniki
Orka – postrach oceanów
Sznaucer miniaturowy
Żółw sępi, skorpucha sępia (Macrochelys temminckii)
Kot orientalny
Tapir (Tapirus) – eklektyczne zwierzę
Masowe mniejsze wymierania gatunków.
Labrador retriever
Największe żółwie świata – Top 10
Beagle
Kot japoński bobtail – symbol szczęścia
Płaszczka – Manta – Diabeł morski
Niesporczaki – niezniszczalne zwierzęta
Lew afrykański – król zwierząt
Sznaucer olbrzym, brodacz monachijski
Polski owczarek nizinny
Mastodont
Gadożer zwyczajny, krótkoszpon.

O Autorze

Redakcja DinoAnimals.pl

Wydawnictwo Dobre Ściągi - DobreSciagi.pl, DinoAnimals.pl, DinoAnimals.com, Zonka.pl

(14) Komentarze

  1. Krzysztof Bator
    11 listopada 2013 at 10:29

    moim zdaniem najgroźniejszym kotem jest lew jaskiniowy (wymarły)
    był największym kotem żyjącym na ziemi osiągał 4 metry długości
    i osiągał prędkość do 67km /h oraz polecam ten link bo wielu ludzi
    uważa że tygrys wygra z lwem ale tutaj ta zagadka jest rozwiązana
    lew wygrał

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      11 listopada 2013 at 16:06

      Lew jaskiniowy (Panthera leo spelea/Panthera spelaea) był większy od współczesnego lwa, ale w zasadzie porównywalny do obecnie występującego tygrysa syberyjskiego. Samce lwa jaskiniowego osiągały wagę od 270 do 320 kg i do 120 cm wysokości. Długość ich ciała (bez ogona wynosiła ok. 210 cm). Był więc ok. 8-10% większy od współcześnie występujących lwów.

      Nieco większy od niego był Panthera leo fossilis – ok. 240 cm długości (bez ogona). Większy od nich był zaś lew amerykański (Panthera leo atrox/Panthera atrox) – długość ciała do 250 cm (bez ogona), waga ciała od 250 do 360 kg. Można przyjąć, iż był ok. 25% większy od współczesnego lwa.
      Smilodon populator zaś był największym kotem, osiągał bowiem do 260 cm długości (bez ogona) i do 400 kg wagi. Większe od nich zaś są współczesne ligery.

  2. Maciej
    11 listopada 2013 at 16:13

    O czym będzie następny artykuł

  3. Maciej
    11 listopada 2013 at 16:15

    Hipopotam by zniszczył jednym ugryzieniem tygrysa bo ma 30 cm kły

  4. Medyk
    19 sierpnia 2014 at 17:45

    W tym pierwszym porównaniu wielkości tygrys bengalski przypomina masą człowieka. Nie sądzicie że coś jest tutaj nie tak jak powinno? Co do drugiego obrazka porównującego koty to czy moglibyście napisać dokładnie jakie to są gatunki (szczególnie interesuje mnie ten biały, największy spośród nich kot)

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      19 sierpnia 2014 at 21:52

      Z porównaniami zazwyczaj jest kłopot – ktoś rzekł, iż to nie apteka, ktoś inny zaś stwierdził, to po co w takim razie je przygotowywać, skoro nie są dokładne 🙂 Tygrys bengalski rzeczywiście mógłby być troszeczkę większy, niemniej nie zapominajmy, że jego wysokość w kłębie to 90-110 cm i tyle mniej więcej właśnie ma na załączonym obrazku. Reszta to proporcje po skalowaniu, zatem tak to wygląda.

      Zestawienie z kotami pokazuje na pierwszej pozycji amerykańskiego lwa jaskiniowego – przez pewien czas pokutowała opinia o tym, iż Panthera leo atrox był większy niż smilodon, niemniej to raczej nie jest prawda. Smilodon populator powinien być na tym rysunku na pierwszym miejscu, a nie na drugim jak jest obecnie.

      • Medyk
        20 sierpnia 2014 at 11:48

        a ten trzeci kot to jak mniemam liger jest tak?

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        20 sierpnia 2014 at 12:11

        To europejski lew jaskiniowy (Panthera leo spelea) – nieco mniejszy niż jego północnoamerykański krewny (Panthera leo atrox). Lygrys/Liger byłby największy z nich wszystkich. Hercules – największy żyjący obecnie lygrys/liger ma 125 cm wysokości w kłębie, 333 cm długości i waży 415 kg. Bywały w historii większe lygrysy/ligery.

  5. Anonim
    6 czerwca 2015 at 23:05

    Słodki jest 🙂

  6. Neop
    13 listopada 2015 at 21:52

    Wow Fajne kiełki A jakie czyste

  7. Papik
    29 lutego 2016 at 18:22

    Szanowna redakcjo naukowa nazwa smilodona brzmi smilodon populator czy smilodon popularis ,bo czytałem artykuł Tygrys szablozębny – Smilodon oraz ranking największych kotów i już zbzikowałem ,ponieważ raz piszecie tak a raz tak? I jeszcze jedno pytanie w jakim języku są nazwy naukowe?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      29 lutego 2016 at 18:48

      Nazwy w systematyce tworzone są w języku łacińskim. Każdy kraj ma zaś własne nazwy zwyczajowe.
      W kontekście największego smilodona, w obecnej systematyce występuje smilodon populator. Dostosowaliśmy artykuł na temat największych kotów do aktualnej systematyki, aby nie było niejednoznaczności.

  8. Jarosław Janiak
    27 marca 2017 at 13:56

    Brakuje wśród gatunków kopalnych paru wielkich ssaków np. „niedźwiedziopsa”

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

DinoAnimals.pl