01 04 2015


Irbis – pantera śnieżna.

Autor:

|

25 lutego 2013

|

Edytowany: 19 grudnia 2013

|

10 komentarzy

|

Kategoria: Azja / Kotowate / Ssaki / Zwierzęta

Irbis – pantera śnieżna.


Irbis – śnieżna pantera.

Irbisy to jedne z najbardziej tajemniczych i jednocześnie najsłabiej poznanych kotów. Występują na wysokościach, które alpiniści zdobywają podczas swoich wypraw wysokogórskich. Ich dobrym znajomym jest …Yeti :)

Irbis (Panthera uncia / wcześniej Uncia uncia) – śnieżna pantera lub śnieżny lampart (leopard).

Irbis choć określany mianem śnieżnego lamparta ma więcej wspólnych cech z tygrysem niż z lampartem. Oba gatunki miały bowiem wspólnego przodka. Około 2 mln lat temu natura postanowiła jednak te gatunki rozdzielić…

Śnieżny lampart do niedawna zaliczany był do oddzielnego rodzaju kotów – Uncia. Od roku 2006 po przeprowadzeniu szczegółowej analizy genetycznej tych kotów dokonano powtórnej kwalifikacji i obecnie Irbis zaliczany jest do rodzaju Panthera

Irbis występuje do wysokości 7000 m n.p.m.

Występowanie – na tropach Yeti.

Irbis to dość tajemniczy kot, więc nic dziwnego, że sąsiaduje z innym tajemniczym stworzeniem – Yeti. Występuje bowiem w Himalajach, na Wyżynie Tybetańskiej oraz w Azji środkowej. Latem można go spotkać na wysokościach od 3 350 do  6 700 m n.p.m. (czasami widywany jest przez himalaistów). Przebywa zarówno w lasach, na stepach oraz w terenach górskich.  Zimą schodzi niżej – występuje wówczas na wysokości od 1 200 do 2000 m n.p.m.

Irbisy należą do najsłabiej poznanych kotów. Wynika to z niedostępnych terenów na których występują oraz wielkiego rozdrobnienia terytorialnego.

Irbis potrafi wykonywać skoki na odległość 15 metrów. Długi ogon służy mu wówczas jako ster.

Tryb życia.

Irbisy podobnie jak większość (wyjątek – lew) to samotniki. W pary łączą się jedynie w okresie godowym. Najbardziej aktywne są o świcie oraz o zmierzchu. W poszukiwaniu pożywienia przemierza swoje terytorium łowieckie po stałych ścieżkach. Irbis potrafi świetnie poruszać się nawet w głębokim śniegu (do 85 cm) głębokości, choć zazwyczaj podąża śladami wydeptanymi przez inne zwierzęta (dla wygody :)).

Irbis żeruje na obranym przez siebie terenie, choć w przypadku spotkania innego osobnika nie broni jak inne koty zaciekle swego terytorium. Jego terytorium łowieckie – w zależności od ukształtowania terenu waha się od 12 do 40 km2.

Irbis potrafi w ciągu jednej nocy przejść ponad 40 kilometrów.

Irbis – najbardziej skoczny kot.

Irbis potrafi wykonywać skoki na odległość 15 metrów! Nie ma w tym sobie równych. Ustępuje mu nawet puma (kuguar), wykonująca skoki na odległość 12 metrów.

Irbis posiada bardzo gęste futro, które ma barwę maskującą.

Wygląd.

Irbis jest ma gęste futro o barwie szarawej na grzbiecie i białej na brzuchu lub białokremowej. Niektóre koty mają futro wpadające w odcień brązowy. Na lub sierści widnieją czarne lub ciemnobrunatne plamy. Barwa futra pozwala na doskonały kamuflaż. Charakterystyczną pantery śnieżnej jest grube futro oraz niezwykle długi ogon – do 100 cm długości.

Ofiary Irbisa.

Irbis poluje na zwierzęta kopytne np. koziorożce. Jego pożywienie stanowią również dziki, piżmowce, świstaki, ptaki oraz niewielkie kręgowce. Kiedy Irbis jest głodny potrafi zakraść się do gospodarstw domowych w poszukiwaniu pożywienia. Wówczas jego ofiarami padają zwierzęta domowe – drób i bydło.

Jedyna zwierzyna, która jest poza zasięgiem Irbisa to Jak (Bos grunniens), który ze względu na swe wymiary nie ma naturalnych wrogów.

W diecie Irbisów poza mięsem czasami pojawiają się również rośliny – drobne gałązki i trawa.

Małe pantery śnieżne pozostają z matką do ukończenia 1 roku życia.

Populacja

Liczebność Irbisa jest niewielka. W 1994 roku populację szacowano na 4 000 do 6500 osobników. Dziś uważa się, że występuje ich nie więcej niż 2 000 do 3 300 kotów. W ogrodach zoologicznych jest ok. 600 sztuk. W Polsce można je spotkać w kilku ogrodach zoologicznych – w Gdańsku, Krakowie, Łodzi, Opolu, Płocku, Poznaniu i Warszawie.

Występowanie / Populacja
  • Afganistan 100–200
  • Bhutan 100–200
  • Chiny 2 000–2 500
  • Indie 200–600
  • Kazachstan 180–200
  • Kirgistan 150–500
  • Mongolia 500–1 000
  • Nepal 300–500
  • Pakistan 200–420
  • Tadżykistan 180–220
  • Uzbekistan 20–50

Matka rodzi od 2 do 5 młodych.

Rozmnażanie.

Irbisy łączą się w pary jedynie w okresie godowym. Matka rodzi od 2 do 5 młodych, które przebywają z nią do ukończenia 1 roku. Młode irbisy rodzą się w jaskiniach lub szczelinach skalnych, które są wyłożone mchem i sierścią matki. Młode posiadają ciemniejsze umaszczenie od rodziców, dzięki czemu łatwiej jest im wtopić się w otoczenie i ukryć pośród skał.

Ochrona.

Irbis znajduje się na liście Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody jako gatunek chroniony. Obejmuje go również konwencja CITES (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) ograniczająca handel dzikimi zwierzętami.

W ogrodach zoologicznych występuje ok. 200 sztuk lampartów śnieżnych.

Irbis wymiary.

  • Długość tułowia: 75 – 130 cm
  • Długość ogona: 80 – 100 cm
  • Wysokość: 60 cm
  • Waga: 27 – 55 kg (rzadko 75 kg)
  • Długość życia: 16-18 lat

Irbisy preferują tereny górskie.

Irbis – ciekawostki. Czy wiesz, że…

  • Irbis wykonuje najdłuższe skoki ze wszystkich kotów – do 15 metrów.
  • Długi ogon służy irbisowi podczas skoków jako … ster do zachowania równowagi.
  • Irbis posiada krótkie i szerokie przednie łapy, dzięki temu świetnie radzi sobie w głębokim śniegu.
  • Kończyny tylne Irbisa są dłuższe, umożliwiają mu one oddawanie niezwykle długich skoków.
  • Irbis ma owłosione podeszwy łap.

Zasięg występowania Irbisa.

Irbis nie ryczy…

Większość serwisów podaje, że Irbis nie ryczy… Faktycznie tak naprawdę to ryczy tylko lew. Pozostałe koty owszem, wydają przeróżne dźwięki, lecz trudno je porównać do ryku lwa. Tygrys np. fuka, puma jest największym kotem, który … miauczy. Irbis wydaje podobne dźwięki do innych dużych kotów za wyjątkiem wspomnianego wcześniej lwa. Nie będziemy bawić się jednak w onomatopeje :) Poniżej zamieszczamy krótki film z ogrodu zoologicznego. Jakie dźwięki wydaje Irbis możecie sami ocenić.

Polecamy – wielkie koty:





DinoAnimals.pl

Poleć artykuł

Podobne Artykuły

Kot Cornish rex
Seksualne zachowania zwierząt
Kobry – węże budzące strach
Torbacze, workowce (Marsupialia)
Narządy elektryczne zwierząt
Raki, czyli skorupiaki
Kuropatwa zwyczajna (Perdix perdix)
Ibis – święty ptak Egipcjan
Kot Himalayan, Colourpoint
Latimeria – żywa skamieniałość
Kot kartuski, Chartreux
Ibis szkarłatny (Eudocimus ruber)
Purussaurus – kajman wielkości autobusu
Największe żółwie świata – Top 10
Kot japoński bobtail – symbol szczęścia
Największe krokodyle – Top 10
Kobra czarnoszyja, plująca (Naja nigricollis)
Najcięższe zwierzęta lądowe – Top 20
Munchkin – kot z krótkimi nogami
Megaterium (Megatherium) – leniwiec wielkości słonia
Tamandua i tamandua meksykańska – mrówkojady nadrzewne

O Autorze

Redakcja DinoAnimals.pl

Wydawnictwo Dobre Ściągi - DobreSciagi.pl, DinoAnimals.pl, DinoAnimals.com, Zonka.pl

(10) Komentarze

  1. R4i
    24 marca 2013 at 22:46

    I have no idea how you do this but I’m completely fond of DinoAnimals.

  2. Creepu
    22 kwietnia 2014 at 12:03

    czemu ten komentarz jest po angielsku?

  3. M.Szirpan
    12 listopada 2014 at 21:44

    Chciałbym wypowiedzieć się w kwestii ochrony tych pięknych drapieżników.Moim zdaniem nie warto jest zabijać tych bardzo urodziwych zwierząt, ponieważ w ten sposób przyczyniamy się do wyginięcia owego gatunku.Watro też jest zastanowić się jak za kilka lat wyglądał będzie świat bez tych ślicznych kotów.

    • Tadeusz
      12 listopada 2014 at 22:13

      Człowiek niestety przyczynił się wyginięcia wielu gatunków zwierząt. Jako dominujący drapieżnik, któremu nic nie jest w stanie zagrozić sukcesywnie wypiera wiele zwierząt i co smutne przyczynia się do ich zagłady.

  4. Anonim007
    29 grudnia 2014 at 16:21

    Filmik niezły o przedstawieniu irbisa. Jednak jak usłyszałem jego odgłosy to raczej nie wykazuje to zadowolenia tylko raczej wołanie o pomoc a irbis pewno chciał na m powiedzieć "POMOCY, RATUNKU, UWOLNIJCIE MNIE !!! POMÓŻCIE MI WRÓCIĆ NA MÓJ REWIR GDZIE SĄ INNE IRBISY CZYLI MOI BRACIA I SIOSTRY, DAJCIE MI OPCJĘ NA WOLNĄ SWOBODĘ WŚRÓD POZOSTAŁYCH IRBISÓW !!! CHCE WRÓCIĆ DO DOMU DO MYCH BRACI I SIÓSTR IRBISÓW, DO MEJ KOCIEJ RODZINY". Tak jak kiedyś powiedziałem, powinno się rozwiązać ogrody Zoologiczne a wszystkie zwierzęta zwrócić na ich teren mieszkalny - czyli słonie, lwy, gepardy, antylopy, pawiany, guźce do Afryki !!! Tygrysy, lamparty, pawie do Indii !!! Kangury, dziobaki, kolczatki do Australii !!! pumy, grizzly do USA itp. itd.

    • Pin
      29 grudnia 2014 at 17:22

      I tak i nie. Najlepiej rzeczywiście aby zwierzęta były na wolności, albo w parkach narodowych, niemniej ogrody zoologiczne często pełnia rolę ratunkową dla wielu gatunków - dzięki nim (oczywiście nie wszystkim) udaje się czasami dokonać reintrodukcji niektórych gatunków zwierząt. Niemnie oczywiście, w większości służą one rozrywce ludzi oraz edukacji - dzięki nim można te zwierzęta zobaczyć na własne oczy. Co również ciekawe, większość zwierząt żyje dłużej w niewoli niż na wolności - często nawet trzykrotnie dłużej. Można zatem w przypadku niektórych gatunków zapytać - lepiej się szarpać i umierać młodo na wolności, czy mieć pełną miskę i żyć długo i bez stresu w niewoli ;)

      • Argo
        13 stycznia 2015 at 17:03

        Cóz, odpowiedź na to pytanie stanowi historia. Zobacz na przykładzie ludzi. Ludzie wolą żyć krótko na wolności, czy długo w niewoli? Też jesteśmy w dużej mierze zwierzętami, więc myślę, że akurat w tym nie byłoby rozbierzności.

      • Rafał
        13 stycznia 2015 at 17:29

        To dość złożona tematyka. Oczywiste jest dla mnie, że ptaki czy inne zwierzęta, które potrzebują do życia przestrzeni, gdyż tak je stworzyła natura wybrałyby wolność. Ale czy np. psy i koty również? Dla irbisa pewnie wolność jest lepsza, ale z drugiej strony mając odpowiednie warunki w zoo żyje sobie bezproblemowo. My jako ludzie jesteśmy w pewnym stopniu w niewoli. To niewola cywilizacji - konieczność codziennej pracy, aby przeżyć. Płacenia podatków i wielu innych uwarunkowań. Godzimy się na tę niewolę, gdyż dzięki niej żyjemy dłużej - niewielu z nas wybiera życie w Bieszczadach :) Osobiście jednak przychylam się do zdania, jak sądze większości, iż miejsce większości zwierząt jest na wolności.

  5. Anonim
    6 lutego 2015 at 13:09

    Szczerze to mi bardzo ta pantera przypomina rysia. Ale pantera to pantera :)

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Zonka.pl - Strefa dla dziewczyn