02 02 2016


Tajpan pustynny – najbardziej jadowity wąż

Autor:

|

8 maja 2013

|

Edytowany: 2 lutego 2016

|

4 komentarzy

|

Kategoria: Australia / Gady / Węże / Węże jadowite / Zwierzęta

Tajpan pustynny – najbardziej jadowity wąż


Tajpan pustynny (Oxyuranus microlepidotus)

Tajpan pustynny to wąż numer jeden na liście najbardziej jadowitych węży żyjących współcześnie na Ziemi. Podczas ukąszenia wąż ten wstrzykuje ilość jadu zdolną do zabicia 100 osób! Podobnie jak cała pierwsza dziesiątka najbardziej jadowitych węży, tajpan pustynny występuje w Australii. Tajpan pustynny posiada najbardziej toksyczny jad znany nauce.

Klasyfikacja

  • Gromada: gady
  • Rząd: łuskonośne
  • Podrząd: węże
  • Rodzina: zdradnicowate
  • Podrodzina: Hydrophiinae
  • Rodzaj: Oxyuranus
  • Gatunek: tajpan pustynny

Tajpan pustynny (Oxyuranus microlepidotus) – najbardziej jadowity wąż na świecie.

Występowanie

Tajpan pustynny występuje jedynie na pustynnych terenach Australii.

Charakterystyka

Tajpan pustynny zmienia swoje ubarwienie w zależności od pory roku. Latem przybiera on kolor słomy, a zimą ciemnobrązowy. Wynika to z przystosowania się do surowego klimatu, w którym żyje tajpan i pozwala mu to na odpowiednią regulację ciepłoty ciała przed odpowiednią ilość absorpcji promieni słonecznych. Jego średnia długość to 1,8 metra, ale może rosnąć nawet do 2,5 metra.

Choć tajpan posiada najbardziej toksyczny jad znany człowiekowi, to popularna jego angielska nazwa Fierce Snake czyli „Okrutny wąż” pasuje jedynie do jadu, który posiada, a nie do temperamentu. Chociaż jest bardzo jadowitym wężem, to w rzeczywistości jest bardzo nieśmiały i zawsze woli uciec w przypadku zagrożenia.

Wąż ten jest typowym samotnikiem.

Tajpan pustynny zmienia swoje ubarwienie w zależności od pory roku.

Dieta

Dieta tajpana pustynnego składa się praktycznie w całości z małych ssaków. Jego ulubionym pożywieniem są szczury.

Rozmnażanie

Rozmnażanie węża zależy od populacji szczurów. W roku, gdy jest ich więcej, proporcjonalnie wzrasta ilość groźnych węży. Samica składa zazwyczaj od 12 do 20 jaj.

Tajpan pustynny (Oxyuranus microlepidotus)

Tajpan pustynny (Oxyuranus microlepidotus)

Najbardziej toksyczny jad znany nauce

Dawka śmiertelna LD to oznaczenie toksyczności danej substancji lub jej szkodliwości. LD50 (śmiertelność połowy osobników) przyjmuje różne wartości w zależności od sposobu iniekcji (doustnie, dożylnie, domięśniowo, poprzez inhalację (wdychanie)).

W przypadku tajpana pustynnego LD50 może przyjmować następujące wartości:

  • LD50SC (podskórnie) – 0,106 mg/kg – zabija połowę z 416 tysięcy myszy / mediana (mediana LD50SC wynosi 0.025 mg/kg)
  • LD50SCII (podskórnie w albuminie surowicy wołowej) – 0,01 mg/kg – zabija połowę z 2 mln myszy
  • LD50IV (dożylnie) – 0.013 mg/kg – zabija połowę z 3,3 mln myszy
  • LD50IP (wewnątrzotrzewnowo) – 0.009 mg/kg – zabija połowę z 4,9 mln myszy
  • LD50IM (domięśniowo) – nie posiadamy danych

W przypadku podskórnej iniekcji średnia dawka śmiertelna LD50 jadu tajpana pustynnego to zaledwie 0,025 mg/kg dla myszy.

Maksymalna dawka jadu wstrzykiwana przez tajpana pustynnego przy ukąszeniu to 100 mg. Oznacza to, że jedno ukąszenie wystarczy, aby zabić 100 dorosłych ludzi. Czas, jaki potrzebuje trucizna, aby zadziałać to 45 minut. Przypadki ukąszenia człowieka są jednak bardzo rzadkie, a osoby, które poddały się hospitalizacji – przeżyły ukąszenie.

Średnia dawka śmiertelna LD50 jadu tajpana pustynnego to zaledwie 0,025 mg/kg.

Dane/wymiary

Tajpan pustynny (Oxyuranus microlepidotus)

  • Długość: 180-250 cm
  • Dawka jadu: do 100mg
  • Toksyczność jadu: LD50sc: 0,025 mg/kg

Dawka jadu wstrzykiwana przez tajpana pustynnego przy ukąszeniu wystarczy, aby zabić 100 dorosłych osób.

Polecamy:

____________________

Przeczytałeś i nie polubiłeś? Naprawdę nie podoba Ci się tutaj?
Jeśli nie, to napisz co możemy poprawić.
Jeśli Ci się podoba, to kliknij Lubię i poleć DinoAnimals swoim znajomym. Dziękujemy







DinoAnimals.pl

Poleć artykuł

Podobne Artykuły

Rybitwy – niezwykli wędrowcy
Kot peterbald –  petersburski sfinks
Mewy (Laridae) – dusze marynarzy
Kot pręgowany
Wieloryb waleń japoński (Eubalaena japonica)
Cymric – długowłosy kot bez ogona
Pingwin królewski (Aptenodytes patagonicus)
Szpic miniaturowy czyli pomeranian
Lew berberyjski – Lew z Gór Atlas
Kot brytyjski długowłosy
Drzewołazy – zabójczo piękne żaby
Nebelung – baśniowy kot
Największe psy – TOP 10
Kot tonkijski – aktywny i inteligentny
Jeleń olbrzymi, łoś irlandzki (Megaloceros giganteus)
Kot Neva Masquarade
Rhodesian ridgeback – pies polujący na lwy
Kot Toyger – „kieszonkowy tygrys”
Dog z Majorki
Spaniel kontynentalny – pies renesansu
Wąż zbożowy (Pantherophis guttatus)

O Autorze

Redakcja DinoAnimals.pl

Wydawnictwo Dobre Ściągi - DobreSciagi.pl, DinoAnimals.pl, DinoAnimals.com, Zonka.pl

(4) Komentarze

  1. Zdzisław Orłowski
    25 sierpnia 2013 at 00:27

    Ze wszystkich informacji, podanych powyżej, brakuje mi tylko jeszcze jednej – jakich to zwierzę ma wrogów naturalnych w swoim środowisku? Czy w Australii żyje na przykład taki wąż jak kobra królewska, który też żywi się innymi wężami? Czy są tam takie orły – gadożery, jak w Afryce? Nie słyszałem też, by którykolwiek tamtejszy torbacz zajmował niszę ekologiczną właściwą ichneumonom czy sekretarzom w Afryce, a więc co tam pożera węże?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      28 sierpnia 2013 at 09:23

      Tajpan pustynny za wyjątkiem człowieka nie ma naturalnych wrogów. Wynika to bowiem z niezwykle wrogiego środowiska w którym żyje (pustynne tereny Australii), do którego przystosowały się tylko nieliczne organizmy.
      Nie ma w Australii rzeczywiście odpowiedników mangusty, sekretarza, czy gadożera, które wyspecjalizowałyby się w polowaniu na węże.

    • FIRERODAN
      13 stycznia 2015 at 17:13

      Na młodego tajpana może się skusić mulga, oraz być może waran wielki, któremu zdarza się polować na pseudokobry brązowe.

  2. Mateusz Piróg
    13 stycznia 2015 at 15:07

    Ekstra ściąga ale to zadał nam ksiądz :)

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.