02 08 2016


Tajpan pustynny – najbardziej jadowity wąż

Autor:

|

8 maja 2013

|

Edytowany: 11 marca 2016

|

6 komentarzy

|

Kategoria: Australia / Gady / Węże / Węże jadowite / Zwierzęta

Tajpan pustynny – najbardziej jadowity wąż


Tajpan pustynny (Oxyuranus microlepidotus)

Tajpan pustynny to wąż numer jeden na liście najbardziej jadowitych węży żyjących współcześnie na Ziemi. Podczas ukąszenia wąż ten wstrzykuje ilość jadu zdolną do zabicia 100 osób! Podobnie jak cała pierwsza dziesiątka najbardziej jadowitych węży, tajpan pustynny występuje w Australii. Tajpan pustynny posiada najbardziej toksyczny jad znany nauce.

Klasyfikacja

  • Gromada: gady
  • Rząd: łuskonośne
  • Podrząd: węże
  • Rodzina: zdradnicowate
  • Podrodzina: Hydrophiinae
  • Rodzaj: Oxyuranus
  • Gatunek: tajpan pustynny

Tajpan pustynny (Oxyuranus microlepidotus) – najbardziej jadowity wąż na świecie.

Występowanie

Tajpan pustynny występuje jedynie na pustynnych terenach Australii.

Charakterystyka

Tajpan pustynny zmienia swoje ubarwienie w zależności od pory roku. Latem przybiera on kolor słomy, a zimą ciemnobrązowy. Wynika to z przystosowania się do surowego klimatu, w którym żyje tajpan i pozwala mu to na odpowiednią regulację ciepłoty ciała przed odpowiednią ilość absorpcji promieni słonecznych. Jego średnia długość to 1,8 metra, ale może rosnąć nawet do 2,5 metra.

Choć tajpan posiada najbardziej toksyczny jad znany człowiekowi, to popularna jego angielska nazwa Fierce Snake czyli „Okrutny wąż” pasuje jedynie do jadu, który posiada, a nie do temperamentu. Chociaż jest bardzo jadowitym wężem, to w rzeczywistości jest bardzo nieśmiały i zawsze woli uciec w przypadku zagrożenia.

Wąż ten jest typowym samotnikiem.

Tajpan pustynny zmienia swoje ubarwienie w zależności od pory roku.

Dieta

Dieta tajpana pustynnego składa się praktycznie w całości z małych ssaków. Jego ulubionym pożywieniem są szczury.

Rozmnażanie

Rozmnażanie węża zależy od populacji szczurów. W roku, gdy jest ich więcej, proporcjonalnie wzrasta ilość groźnych węży. Samica składa zazwyczaj od 12 do 20 jaj.

Tajpan pustynny (Oxyuranus microlepidotus)

Tajpan pustynny (Oxyuranus microlepidotus)

Najbardziej toksyczny jad znany nauce

Dawka śmiertelna LD to oznaczenie toksyczności danej substancji lub jej szkodliwości. LD50 (śmiertelność połowy osobników) przyjmuje różne wartości w zależności od sposobu iniekcji (doustnie, dożylnie, domięśniowo, poprzez inhalację (wdychanie)).

W przypadku tajpana pustynnego LD50 może przyjmować następujące wartości:

  • LD50SC (podskórnie) – 0,106 mg/kg – zabija połowę z 416 tysięcy myszy / mediana (mediana LD50SC wynosi 0.025 mg/kg)
  • LD50SCII (podskórnie w albuminie surowicy wołowej) – 0,01 mg/kg – zabija połowę z 2 mln myszy
  • LD50IV (dożylnie) – 0.013 mg/kg – zabija połowę z 3,3 mln myszy
  • LD50IP (wewnątrzotrzewnowo) – 0.009 mg/kg – zabija połowę z 4,9 mln myszy
  • LD50IM (domięśniowo) – nie posiadamy danych

W przypadku podskórnej iniekcji średnia dawka śmiertelna LD50 jadu tajpana pustynnego to zaledwie 0,025 mg/kg dla myszy.

Maksymalna dawka jadu wstrzykiwana przez tajpana pustynnego przy ukąszeniu to 100 mg. Oznacza to, że jedno ukąszenie wystarczy, aby zabić 100 dorosłych ludzi. Czas, jaki potrzebuje trucizna, aby zadziałać to 45 minut. Przypadki ukąszenia człowieka są jednak bardzo rzadkie, a osoby, które poddały się hospitalizacji – przeżyły ukąszenie.

Średnia dawka śmiertelna LD50 jadu tajpana pustynnego to zaledwie 0,025 mg/kg.

Dane/wymiary

Tajpan pustynny (Oxyuranus microlepidotus)

  • Długość: 180 – 250 cm
  • Zęby jadowe: 3,5 – 6,2 mm
  • Długość życia: 10 – 15 lat, ponad 20 lat w niewoli
  • Dawka jadu: do 110 mg / przeciętnie 44 mg
  • Toksyczność jadu: LD50sc: 0,025 mg/kg

Dawka jadu wstrzykiwana przez tajpana pustynnego przy ukąszeniu wystarczy, aby zabić 100 dorosłych osób.

Polecamy:

____________________

Przeczytałeś i nie polubiłeś? Naprawdę nie podoba Ci się tutaj?
Jeśli nie, to napisz co możemy poprawić.
Jeśli Ci się podoba, to kliknij Lubię i poleć DinoAnimals swoim znajomym. Dziękujemy







DinoAnimals.pl

Poleć artykuł

Podobne Artykuły

Welsh Corgi Pembroke
Lotokoty – leśni szybownicy
Akita amerykańska
Palaeoloxodon – największy słoń w historii
Bielik białobrzuchy (Haliaeetus leucogaster)
Groenendael – pies odważny i niezależny
Emocje i uczucia zwierząt
Springer spaniel angielski
Glyptodon – chodząca forteca
Livyatan melvillei – biblijny Lewiatan?
Malinois – strażnik Białego Domu
Fororak (Phorusrhacos) – przerażający ptak
Schipperke – mały pasterz
Lwy z Tsavo – ludożercy z Tsavo
Sójka zwyczajna – „leśny krzykacz”
Fossa – największy drapieżnik Madagaskaru
Shar pei – prawdziwy indywidualista
Jack Russell terrier – charyzmatyczny pies myśliwski
Czarny terier rosyjski – pies Stalina
Małże – fabryka pereł
Najdłuższe wieloryby – Top 10

O Autorze

Redakcja DinoAnimals.pl

Wydawnictwo Dobre Ściągi - DobreSciagi.pl, DinoAnimals.pl, DinoAnimals.com, Zonka.pl

(6) Komentarze

  1. Zdzisław Orłowski
    25 sierpnia 2013 at 00:27

    Ze wszystkich informacji, podanych powyżej, brakuje mi tylko jeszcze jednej – jakich to zwierzę ma wrogów naturalnych w swoim środowisku? Czy w Australii żyje na przykład taki wąż jak kobra królewska, który też żywi się innymi wężami? Czy są tam takie orły – gadożery, jak w Afryce? Nie słyszałem też, by którykolwiek tamtejszy torbacz zajmował niszę ekologiczną właściwą ichneumonom czy sekretarzom w Afryce, a więc co tam pożera węże?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      28 sierpnia 2013 at 09:23

      Tajpan pustynny za wyjątkiem człowieka nie ma naturalnych wrogów. Wynika to bowiem z niezwykle wrogiego środowiska w którym żyje (pustynne tereny Australii), do którego przystosowały się tylko nieliczne organizmy.
      Nie ma w Australii rzeczywiście odpowiedników mangusty, sekretarza, czy gadożera, które wyspecjalizowałyby się w polowaniu na węże.

    • FIRERODAN
      13 stycznia 2015 at 17:13

      Na młodego tajpana może się skusić mulga, oraz być może waran wielki, któremu zdarza się polować na pseudokobry brązowe.

  2. Mateusz Piróg
    13 stycznia 2015 at 15:07

    Ekstra ściąga ale to zadał nam ksiądz 🙂

  3. Dawid
    17 lutego 2016 at 15:13

    Podobno jedna kropla jadu liściołaza chyba złocistego jest w stanie zabić 7500 osób i jest jeszcze bardzie jadowity od osy morskiej. Informacje te usłyszałem w programie przyrodniczym (zwierzęta doskonałe). Zgadzacie się z tą opinią?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      17 lutego 2016 at 15:54

      Na temat drzewołazów napisaliśmy odrębny artykuł. Jest w nim również wspomniany liściołaz żółty (Phyllobates terribilis).
      Rzeczywiście toksyna produkowane przez tego liściołaza potrafi wyrządzić wiele szkód. Zależne jest to jednak od jej ilości. Średnia dawka, jaką posiada ten liściołaz, to ok. 1 mg. Taka dawka wystarcza do zabicia ok. 10 tys. myszy lub 10-20 osób co odpowiada dwóm dorosłym słoniom. Gdyby tej toksyny był 1 gram, wówczas jej ilość mogłaby zabić ok. 15 tys. osób.

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.