DomoweKotySsakiZwierzęta

Kot burmski, burmański

Kot burmski, burmański

Pochodzący z dalekiej Azji kot burmski to dzisiaj jedna z najbardziej lubianych ras. Poza pięknym wyglądem kot ten ma bowiem również uroczy charakter. Nie bez powodu także rasa ta nazywana jest czasem „cegłą owiniętą w jedwab”. Jeśli chcecie poznać ten powód oraz wiele innych faktów z życia kota burmskiego, zapraszamy do lektury artykułu.


Klasyfikacja FIFe

  • Kategoria III: Koty krótkowłose i somalijskie
  • Kod EMS: BUR
  • Inne nazwy rasy: kot burmański, Burmese
  • Kraj pochodzenia: Birma
Kot burmski, burmański, Burmese.
Kot burmski, burmański, Burmese.

Historia rasy

Wzmianki o kotach przypominających współczesnego kota burmskiego pochodzą z tajskiej księgi poezji, na którą składa się 17 ilustrowanych wierszy. Dzieło to powstało w okresie Ayutthaya (XIV-XV wiek). Owa księga wspomina o trzech rodzajach kotów, znanych dziś jako: kot syjamski, korat i kot burmski. Wymienione rasy zamieszkiwały przez wieki wyłącznie tereny dzisiejszej Tajlandii, do momentu najazdu Birmańczyków. W wieku XVIII powracający z frontu żołnierze zabierali ze sobą świątynne koty, znane dziś jako burmańskie.

Podczas wystawy w Crystal Palace w roku 1871 przedstawiono parę kotów syjamskich przypominających współczesne koty burmańskie i tonkijskie. Celowa hodowla tych egzotycznych zwierząt rozpoczęła się jednak pod koniec wieku XIX w Wielkiej Brytanii. Na początku nazywano je Chocolate Siamese (Czekoladowy Syjamski); nie sklasyfikowano ich zatem jako odrębnej rasy.

Kot burmski, burmański, Burmese.
Kot burmski, burmański, Burmese.

Odtworzenie rasy

Pogląd ten utrzymywał się przez lata, doprowadzając do masowych krzyżówek kotów burmskich z syjamskimi, starając się w ten sposób upodobnić te pierwsze do swych syjamskich krewnych. Na skutek tych działań w Wielkiej Brytanii rasa powoli wymarła.

W latach trzydziestych XX wieku dr Joseph G. Thompson sprowadził z Birmy czekoladową samicę kota, której nadał imię Wong Mau. Na początku uważano ją za nową odmianę rasy malajskiej, jednak z czasem okazało się, że jest to rasa tonkijska (krzyżówka rasy syjamskiej i burmskiej).


Ponieważ w USA nie znaleziono podobnego do niej samca, emerytowany lekarz postanowił sprowadzić go z Tajlandii. Kocur o imieniu Tai Mau stał się ojcem kociąt Wong Mau. Niektóre z nich bardziej przypominały matkę, ale kilka było bardzo podobnych do syjamów. Aby uzyskać umaszczenie ciemnobrązowe, Thompson postanowił skrzyżować Wong Mau z jej synem – Yen Yen. Z tego kojarzenia krewniaczego powstała pożądana, nowa rasa – kot burmski.

Masowa hodowla kotów burmańskich rozpoczęła się w 1936 roku, ale zawieszono ją 11 lat później, ponieważ hodowcy nadal używali do jej powstawania kotów syjamskich. Proces wznowiono w roku 1953, a rasa do dziś cieszy się sporą popularnością.

Kot burmski, burmański, Burmese.
Kot burmski, burmański, Burmese.

Charakterystyka

Wygląd

Istnieją dwa standardy rasy, które różnią się kształtem głowy i sylwetki:

Odmiana brytyjska

Zwana też tradycyjną, ma smuklejsze ciało, klinowatą głowę, duże, spiczaste uszy, wąski pysk i średniej wielkości, migdałowate oczy. Sylwetkę wieńczy natomiast zwężający się ku końcowi ogon.


Odmiana amerykańska

Nazywana inaczej współczesną, wyróżnia się krępym ciałem, szeroką głową, okrągłymi oczami i krótszym, spłaszczonym pyskiem. Uszy są szerokie u podstawy, a kończyny i ogon są proporcjonalne w stosunku do długości ciała.

Kot burmski, burmański, Burmese.
Kot burmski, burmański, Burmese.

Cegła owinięta w jedwab

Obie odmiany są jednak stosunkowo niewielkie, osiągają bowiem ciężar 4-6 kg. Wiele osobników, zwłaszcza tych z odmiany amerykańskiej, posiada jednak bardzo krępą sylwetkę, dzięki której ciężar jest znacznie większy, choć wielkość ciała na to nie wskazuje. Z tego też powodu koty burmskie określa się czasem jako „cegłę owiniętą w jedwab”.

Pierwotna rasa burmańska posiadała ciemnobrązowe (śniade) umaszczenie. Współcześnie jednak koty te spotykane są w rozmaitych kolorach, w tym niebieskim, platynowym czy szampańskim. Oczy mogą mieć natomiast odcień złota lub żółci.

W umaszczeniu śniadym dominuje ciepły brąz, jedynie spód ciała jest jaśniejszy. Brązowa jest także skóra na nosie i poduszkach łap. U kotów o umaszczeniu szampańskim spód ciała mienić się może jasnym złotem lub miodem, nos jest ciemnobrązowy, a poduszki łap jasnoróżowe. Odmiana niebieska również ma jaśniejszy brzuch i klatkę piersiową, za to skóra na nosie i poduszkach ma odcień popielaty. U burmańczyków platynowych nos i skóra na spodzie łap nabierają odcieni lawendowego różu.

Kot burmski, burmański, Burmese.
Kot burmski, burmański, Burmese.

Temperament

Osobowość odziedziczył po swych syjamskich przodkach pełnych uroku, energii i przyjacielskości względem ludzi. Lubi kontaktować się werbalnie ze swymi opiekunami. Wykazuje wysoki poziom inteligencji i uspołecznienia, dlatego nie nadaje się do domu, w którym przez większość czasu będzie samotny. Do towarzystwa nie potrzebuje wyłącznie ludzi, pod nieobecność właścicieli świetnie „dogada się” z innym kotem lub psem, choć przyjacielem idealnym dla kota burmskiego jest z reguły… inny kot burmski.


Kiedy pojawia się w domu, musi odkryć wszystkie jego zakamarki, jest bowiem bardzo ciekawy świata, ale i zabawowy. Nawet w dorosłym życiu nie stroni od wygłupów. Uwielbia bawić się z ludźmi, można go także uczyć różnych sztuczek.

Burmese pragnie uczestniczyć w każdej sferze życia swego opiekuna, dlatego wybierając go na swego podopiecznego, wyrzekamy się pewnej części prywatności. Jego miłość do człowieka objawia się również w jego chęci spania w łóżku, leżeniu na kolanach lub tuż obok właściciela. Potrzebuje czułości, głównie częstego głaskania, dlatego osoby mało uczuciowe powinny poważnie przemyśleć decyzję o jego adopcji/zakupie.

Kot burmski, burmański, Burmese.
Kot burmski, burmański, Burmese.

Szczegółowe dane

Kot burmski

  • Wysokość w kłębie: 25-30 cm
  • Waga: 4-6 kg
  • Długość życia: 10-17 lat
Kot burmski, burmański, Burmese.
Kot burmski, burmański, Burmese.

Kot burmski – ciekawostki

  • Kota burmskiego (lub burmańskiego) nie należy mylić z kotem birmańskim. Są to dwie odrębne rasy, choć pochodzą z jednego regionu geograficznego – Mjanmy (in. Birmy lub Myanmar).
  • Niektóre federacje felinologiczne uwzględniają takie umaszczenia Burmese jak szylkretowe, fioletowe i czerwone.
  • Samice kota burmskiego mają bardzo królewskie usposobienie, chcą być bowiem zawsze w centrum uwagi. Samce natomiast są o wiele spokojniejsze.
  • W obrębie rasy stosunkowo często spotyka się cukrzycę oraz FCKS – syndrom występujący u kociąt. Objawia się on ściśnięciem klatki piersiowej spowodowanym deformacjami kręgosłupa. Niektórzy naukowcy uważają, że FCKS pojawia się wyjątkowo często właśnie u kotów burmskich. Badania przeprowadzane w Wielkiej Brytanii w latach osiemdziesiątych nie potwierdziły, ale też nie obaliły tej hipotezy.
Kot burmski, burmański, Burmese.
Koty burmskie, burmańskie, Burmese.

Polecamy

Dziękujemy p. Marzenie, Januszowi, Jarkowi, Krzysztofowi, Eugeniuszowi...

Wybrane specjalnie dla Ciebie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.