Ameryka PnEuropaGryzoniePolskaSsakiZwierzęta

Bóbr – ziemnowodne zwierzę

Bóbr europejski (Castor fiber) i bóbr kanadyjski (Castor canadensis)

Bóbr – ziemnowodny gryzoń

Bobry występują wyłącznie w pobliżu rzek lub jezior. To jedyne zwierzęta, które potrafią budować tamy. Są w tym prawdziwymi mistrzami – najdłuższa zbudowana przez bobra tama miała 850 metrów długości.

Obecnie żyją dwa gatunki bobrów: europejski i kanadyjski. Oba są bardzo podobne do siebie, z tym, że bóbr kanadyjski  jest nieco większy. Niegdyś bobry powszechnie występowały w całej Ameryce Północnej, Europie i północnej Azji, obecnie ich populacja znacznie się zmniejszyła. Winę za to ponosi człowiek, który polując na mięso i cenne futra tych sympatycznych zwierząt, znacznie je przetrzebił.

Czy bóbr jest pod ochroną?

W ostatnich latach populacja bobrów zarówno kanadyjskiego jak i europejskiego jest na mniej więcej stałym poziomie i zwierzęta te w niektórych krajach nie są pod ochroną. W Polsce jest gatunkiem częściowo chronionym, co oznacza, iż na terenach, gdzie dokonują szczególnie wiele szkód, dokonywane są odstrzały redukcyjne bądź odłów bobrów.

Ścięcie drzewa o średnicy 30 cm zajmuje bobrowi ok. 15 minut.

Gdzie żyją bobry?

Bobry zamieszkują głównie lasy liściaste, nad brzegami rzek lub jezior. Strumienie i zbiorniki wodne muszą być na tyle duże, aby nie wysychały w czasie letnich susz, a w zimie nie ulegały całkowitemu zamarzaniu. Na lądzie bobry poruszają się niezgrabnie. W wodzie bobry są szybkie i zwinne. Latem żywią się liśćmi, gałęziami i korą, natomiast na czas zimy robią zapasy.

Bobry są jedynymi zwierzętami, które potrafią kontrolować poziom rzek. W razie wahań przepływu wody bobry budują tamy, od których zależy być albo nie być bobrzej rodziny. Dzięki tamom żaden z drapieżników nie ma dostępu do znajdujących się przy brzegu wejść do ich jam. Nawet podczas suszy znajdują się one zawsze pod wodą.

Roślinożerny czy drapieżny?

Bobry są roślinożercami – nie polują. Odżywiają się roślinami przybrzeżnymi oraz wodnymi. Wcześniej uważano, że bobry polują na ryby, nie jest to jednak prawda.

Najdłuższa tama, jaką zbudowały bobry miała 850 metrów długości.

Tamy

Budowane przez bobry tamy składają się głównie z krzewów, gałęzi i pni młodych drzew, które gryzonie ścinają swymi silnymi zębami. Gdy budowla jest już gotowa, bobry uszczelniają swoją konstrukcję mułem lub gliną. Bobry najczęściej budują tamy o długości od 10 do 100 metrów. Niezwykle rzadko zapory dochodzą do 500 metrów.

Najdłuższa tama zbudowana przez bobry na świecie znajduje się w Parku Narodowym w kanadyjskiej prowincji Alberta. Jej długość wynosi 850 metrów! Wiek tamy szacuje się na ponad 40 lat (początek lat 70-tych XX wieku).

Bóbr
Młody bóbr karmiony butelką 🙂

Żeremia

Bóbr europejski buduje także tzw. żeremia. Są to zbudowane z gałęzi i mułu, otoczone wodą domki, które zazwyczaj położone są w trudno dostępnych miejscach. Żeremia mieszczą komorę mieszkalną z wejściem ukrytym pod wodą. Żeremie może osiągać 12 metrów średnicy i od 1 do 3 metrów wysokości.

Wyróżniamy trzy gatunki bobrów – dwa obecnie żyjące oraz jeden wymarły:

  • Bóbr europejski (Castor fiber) – gatunek żyjący
  • Bóbr kanadyjski (Castor canadensis) – gatunek żyjący
  • Bóbr olbrzymi (Castoroides ohioensis) – gatunek wymarły.
Bóbr
Młode bobry po 24 godzinach od porodu potrafią pływać

Bóbr olbrzymi (Castoroides ohioensis) – największy gryzoń w historii Ziemi

Bóbr olbrzymi żył na terenach Ameryki Północnej. Gatunek ten wymarł 10 tys. lat temu. Był najprawdopodobniej największym gryzoniem w dziejach Ziemi.

Bóbr olbrzymi wymiary:
  • Długość: 2.5 m
  • Wysokość: 1 m
  • Waga: 220 kg

Bóbr europejski (Castor fiber)

Bóbr europejski wymiary:
  • Długość: 80-100 cm
  • Długość ogona: 25-35 cm
  • Szerokość ogona: nieco węższy niż u bobra kanadyjskiego
  • Waga: 15-30 kg (rekord 31.7 kg)
  • Długość życia: 10-16 lat (do 50 lat w niewoli)
  • Nie jest po ochroną
Bobry budują żeremia. Żeremia mają od 1 do 3 metrów wysokości i do 12 metrów średnicy.

Bóbr kanadyjski / amerykański (Castor canadensis)

Bóbr kanadyjski wymiary:
  • Długość: 74-90 cm
  • Długość ogona: do 20-35 cm
  • Szerokość ogona: 13-15 cm
  • Waga: 15-32 kg (średnio 20 kg), rekordowe osobniki: 40-50 kg
  • Długość życia: 10-19 lat (do 50 lat w niewoli)
  • Populacja: 10-15 mln (nie jest pod ochroną)
Zęby rosną bobrom przez całe życie, dlatego muszą je regularnie ścierać na drewnie.

Bobry ciekawostki

  • Najdłuższa tama, jaką zbudował bóbr miała 850 metrów długości. Tama ta znajduje się w Parku Narodowym w kanadyjskiej prowincji Alberta.
  • Bóbr jest drugim co do wielkości, po kapibarze, żyjącym obecnie gryzoniem.
  • Spłaszczony ogon bobra podczas pływania służy mu jako wiosło.
  • W razie zagrożenia bóbr uderza mocno ogonem o powierzchnię wody. Tym sygnałem bobry ostrzegają się wzajemnie.
  • Bóbr może przebywać pod wodą do 15 minut.
  • Palce stóp bobra są połączone błoną pławną. Dzięki temu jest świetnym pływakiem.
Bóbr
Bóbr

Polecamy

Wesprzyj nas - pomóż zwierzakom

Pokaż więcej

Podobne artykuły

18 komentarzy “Bóbr – ziemnowodne zwierzę”

    1. Owszem, w Zgorzelcu. Podobno bóbr gigant ważył 50 kg i miał 80 cm długości. To dane podane przez policję, gdyż bóbr miał małą sprzeczkę z psem. Trudno powiedzieć, czy bóbr został zważony, czy tylko oszacowany. Bobry jesienią przybierają na wadze, ale zazwyczaj nie przekraczają 30kg.

  1. Więc bobry nie są pod ochroną i jak woda zalewa łąkę przez tamę którą zbudowali to można ją rozwalić ?

    1. Bóbr w Polsce znajduje się pod tzw. częściową ochroną. Samemu tamy „rozwalić” nie można. Należy takie problemy zgłaszać do Dyrekcji Ochrony Środowiska, która wypłaca odszkodowania (np. w roku 2010 było to sumarycznie 886 tysięcy złotych). W przypadku terenów o szczególnym nasileniu szkód ze strony bobrów dokonywane są ich odstrzały redukcyjne bądź są odławiane i przenoszone na inne tereny. Podobna kwestia dotyczy np. dzików, które wchodzą do miast.

  2. Mam kilka pytań:

    Jak długo trwa ciążą u bobra?
    Ile młodych może być w jednym miocie?
    Kiedy bobry mają okres godowy?
    Na jakie te gryzonie zapadają choroby?
    I czy w ogóle na coś chorują?

    Liczę na szybką odpowiedź.

  3. O bobrach powiedziano już prawie wszystko,ale zaskoczeniem jest zjawisko komensalizmu/mutualizmu u bobra kanadyjskiego i amerykańskiego piżmaka.Oba te ziemno-wodne gryzonie zajmują tę samą niszę ekologiczną możnaby więc oczekiwać rywalizacji o pokarm czy terytorium.Tymczasem piżmaki bez problemu wchodzą (wpływają) do bobrzych nor a. żeremii i są przez gospodarzy tolerowane-czynią tak najczęściej pod koniec lata.Ze zgromadzonych przez piżmaki zimowych zapasów (miękkich łodyg i kłączy roślin) korzystają potem także i bobry.Być może są tam jakieś składniki których brak we wlasnym magazynie.W każdym razie bóbr daje piżmakowi wygodne locum a piżmak pozwala się bobrowi objadać…
    Z innej beczki.W średniowiecznej Europie w czasie postu adwentowego był duży pobyt na bobrze mięso.Ponieważ bobry żyją w wodzie i mają łuski (na ogonie) uznawano je za…rodzaj ryb.A więc można było je zjadać w poście!
    Takie było oficjalne stanowisko władz kościelnych i świeckich.

  4. Gwoli ścisłości…Zasady współżycia bobrów i piżmaków nie są jeszcze zbyt dobrze rozpoznane.Część naukowców podważa koncepcję mutualizmu.W sieci jest dostępny b.ciekawy dokument pt.”Within-lodge interactions between two ecosystem engineers, beavers (Castor canadensis) and muskrats (Ondatra zibethicus)”/Mott,Bloomquist,Nielsen/ gdzie autorzy posądzają piżmaki o rodzaj pasożytnictwa.Mocna strona tej pracy to dobrze udokumentowane badania terenowe ale mam wątpliwości co do wyciągniętych wniosków.
    Ciekawe jest też co innego.Od ponad 100 lat piżmak amerykański jest obecny w Europie jako gatunek inwazyjny miejscami b.liczny.Nie ma jednak przekonujących dowodów na intereakcje z bobrem europejskim.Ciekawe czy te gatunki wypracują jakiś mechanizm tolerancji i kiedy to nastąpi.

  5. Byłam dziś niepomiernie zaskoczona, kiedy podczas spaceru we Wrocławiu nad brzegiem Odry wezbranej po ostatnich deszczach, zobaczyłam bobra. Pływał i nurkował przy brzegu wokół trzcin. Obserwowałam go przez dłuższą chwilę, aż zniknął za zakrętem rzeki. Nie widziałam innych osobników. Bobry we Wrocławiu to niecodzienny widok.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.