17 01 2017


Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Autor:

|

7 stycznia 2015

|

Edytowany: 17 maja 2016

|

1 komentarz

|

Kategoria: Nosorożce / Ssaki / Wymarłe / Zwierzęta

Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Oto kolejny przedstawiciel prehistorycznych ssaków. Tym razem bierzemy pod lupę niezwykłego mieszkańca Afryki, który nosił w sobie cechy nosorożca, słonia i hipopotama. Eoceński olbrzym, zwany Arsinoiterium, żył miliony lat temu w miejscach bogatych w roślinność będącą podstawą jego diety. Zapraszamy do bliższego poznania zwierzęcia o niespotykanym dzisiaj wyglądzie.

Klasyfikacja

  • Gromada: ssaki
  • Nadrząd: Paenungulata
  • Rząd: embritopody
  • Rodzina: Arsinoitheriidae
  • Rodzaj: Arsinoitherium
  • Gatunki:
    • Arsinoitherium andrewsi
    • Arsinoitherium giganteus (odkryty w roku 2003)
    • Arsinoitherium zitteli
Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Arsinoiterium (Arsinoitherium) – szkielet.

Datowanie i występowanie

Ten roślinożerny olbrzym żył prawdopodobnie na przełomie późnego eocenu i wczesnego oligocenu, czyli od 36 do 27 mln lat temu. Zajmował tereny dzisiejszej Afryki – jego szczątki odkryto w Egipcie, Omanie, Arabii Saudyjskiej i Etiopii. Na swe siedliska wybierał tropikalne lasy deszczowe oraz namorzynowe.

Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Arsinoiterium (Arsinoitherium) – czaszka.

Charakterystyka

Wygląd

Ogólną budową ciała przypominał współczesne nosorożce, jednak pod względem zachowań bliżej mu było do hipopotama – jego kończyny były lepiej przystosowane do życia w wodzie, niż na lądzie. Nozdrza były szerokie, a wargi powiększone i ruchliwe, co umożliwiało mu zrywanie liści i owoców. W jamie ustnej rosły 44 zęby przystosowane do spożywania określonych rodzajów roślinności.

Rogi

Najbardziej charakterystyczną cechą Arsinoiterium były ogromne, połączone u podstawy rogi, ulokowane z przodu pyska. Te duże twory czaszkowe były puste w środku, mogły zatem służyć za instrument podczas okresu godowego – dzięki nim zwierzę byłoby w stanie emitować rozmaite dźwięki. Niewykluczone również, że służyły one samcom za broń w czasie walki z konkurentem. Podejrzewa się zatem, że największe rogi posiadały osobniki męskie, co świadczyłoby o dymorfizmie płciowym.

Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Arsinoiterium (Arsinoitherium) – imponujące rogi.

Choć imponujące rogi na pysku pełniły ważną rolę obronną, mogły utrudniać zwierzęciu obserwowanie otoczenia. W związku z tym Arsinoiterium musiało bez przerwy obracać głową. Oprócz ogromnych rogów, nad oczami widoczne były małe, spiczaste „różki”.

Wysokość w kłębie wynosiła 1,75-2,2 m, długość ciała ok. 3-5 m, a waga mogła dochodzić do ok. 3-4 ton.

Zwierzę pokryte było bardzo grubą skórą, przypominającą skórę współczesnych słoni. Mogła być w odcieniu szarości, z wyjątkiem jasnego brzucha i piersi, choć to jedynie przypuszczenia na zasadzie analogii. Krępą sylwetkę wspierały silne, proste kończyny, bardzo podobne do słoniowych. Na lądzie poruszał się niezgrabnie, ale w wodzie szerokie łapy świetnie pełniły funkcję wioseł.

Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Arsinoiterium (Arsinoitherium) – wizualizacja.

Dieta i tryb życia

Ze względu na budowę zębów Arsinoiterium żywiło się głównie owocami, liśćmi i gałązkami. Jego rozmiary wskazują, że dziennie musiał spożywać ogromne ilości pokarmu roślinnego, dlatego niewykluczone, że większość dnia spędzał na żerowaniu. Możliwe również, że żył w niewielkich grupach, z którymi przez większość czasu przebywał w wodzie, podobnie do współczesnego hipopotama nilowego.

Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Arsinoiterium (Arsinoitherium).

Pochodzenie nazwy i odkrycia

Nazwa naukowa pochodzi od imienia królowej Egiptu, Arsinoe I, której pałac znajdował się nieopodal miejsca odkrycia szczątków prehistorycznego ssaka. Było to równocześnie jedyne stanowisko paleontologiczne, na którym znaleziono kompletne szkielety tego zwierzęcia – oaza Fajum (Faiyum Oasis) w północnym Egipcie, na Pustyni Libijskiej.

Podobne szczątki odkryto jednak również poza Afryką, a dokładniej w południowo–wschodniej Europie, w Mongolii oraz w Turcji. Wykopano tam fragmenty szczęk, które prawdopodobnie należały do starszych krewnych Arsinoiterium. Znalezisku z Mongolii nadano nazwę Radinskya yupingae, natomiast szczątki z Europy sklasyfikowano jako Crivadiatherium iliescui (jako nomen dubium – nazwa wątpliwa). Fragmentaryczne odkrycia z terenów Turcji przemianowano zaś na Palaeoamasia kansui (także nomen dubium).

Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Arsinoiterium (Arsinoitherium).

Szczegółowe dane

Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Wymiary
  • Długość ciała: 3-5 m
  • Wysokość w kłębie: 1,75-2,2 m
  • Długość rogów: do 1,5 m
  • Waga: 2,5-4 tony
  • Liczba zębów: 44
Występowanie i datowanie:
  • Żył: 36-30 (Arsinoitherium giganteum ~27) mln lat temu
  • Okres: późny eocen/wczesny oligocen
Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Arsinoiterium (Arsinoitherium).

Arsinoiterium (Arsinoitherium) – ciekawostki

  • Choć Arsinoiterium było podobne do nosorożca i zachowywało się jak hipopotam, najbliższym jego krewnym jest słoń.
  • Duże rozmiary ssaka chroniły go zapewne przed atakami drapieżników. Możliwe jednak, że młode lub chore osobniki padały ofiarą kreodontów (Creodonta) – ssaków tworzących dominującą w Afryce grupę drapieżców.
Arsinoiterium (Arsinoitherium)

Arsinoiterium (Arsinoitherium).

Polecamy

____________________

Zwierzaki się ucieszą jeśli je polubisz



DinoAnimals.pl

Poleć artykuł

Podobne Artykuły

Park Narodowy Krugera
Bearded collie – czworonożny brodacz
Park Narodowy Serengeti
Mastif hiszpański – nieustraszony i kochający
Gawron – towarzyski ptak
Niagara – fascynujący wodospad
Cietrzew zwyczajny – zacietrzewiony ptak
Basenji – pies z charakterem
Wielki Kanion Kolorado – ulubieniec Roosevelta
Shih tzu – figlarny psiak
Wodospad Iguazú
Tętno zwierząt – TOP 10
Rekin polarny, grenlandzki – długowieczny rekin
Wielka Rafa Koralowa
Walki psów
Kot doński sfinks
Landseer – kochający olbrzym
Lwy ludojady
Park Narodowy Yellowstone
Afrykański kot złocisty – brat lamparta
Wodospady Wiktorii

O Autorze

Redakcja DinoAnimals.pl

Wydawnictwo Dobre Ściągi - DobreSciagi.pl, DinoAnimals.pl, DinoAnimals.com, Zonka.pl

(1) Komentarz

  1. JBon PTronic 137
    17 stycznia 2017 at 21:48

    Czy będzie o ewolucji nosorożcowatych?

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

DinoAnimals.pl