AzjaNiedźwiedzieSsakiZwierzęta

Panda wielka

Panda wielka czyli niedźwiedź bambusowy (Ailuropoda melanoleuca)

Panda wielka to zwierzę, o którego istnieniu stosunkowo niedawno dowiedziano się w Europie (w 1869 roku). Przez długi czas była zaliczana do rodziny szopowatych jako odległy krewny pandy małej, jednak badania genetyczne wykazały, że panda wielka jest spokrewniona z niedźwiedziami, od których oddzieliła się we wczesnym rozwoju rodziny niedźwiedziowatych. Jej najbliższym krewnym jest niedźwiedź andyjski.

Charakterystyka

Pandy wielkie są średniej wielkości niedźwiedziami o bardzo mocnej budowie ciała. Występowanie pandy wielkiej ogranicza się do paru górskich obszarów w południowo-zachodnich Chinach, w rosnących tam lasach bambusowych.

Pandy to wegetarianie

Pandy wielkie są wegetarianami, żywiącymi się głównie młodymi pędami pewnej odmiany bambusa. Nie kwitnie ona przez cały rok, więc w pewnych okresach pandy nie mają pokarmu i często głodują. Dlatego czasami zjadają zaplątane w zaroślach ptaki i węże.

Na świecie jest coraz mniej pand z powodu ich trudności w reprodukcji oraz działalności człowieka.

Samotnik z wyboru

Pandy wielkie żyją samotnie i większość czasu poświęcają jedzeniu bambusowych pędów. Zamieszkują gęste zarośla, dlatego obserwacje ich życia nie są łatwe. Pandy wydają na świat potomstwo niezwykle rzadko co, obok kłusownictwa, jest głównym powodem ich wymierania.

Futro

Panda posiada grube futro z charakterystycznym biało – czarnym ubarwieniem z występującymi żółtymi, brązowymi lub czerwonymi łatami. Taka kolorystyka zapewnia niedźwiedziowi dobry kamuflaż przed drapieżnikami w środowisku bambusowych zarośli i liści konarów drzew.

Populacja

Pandy wielkie, mimo że są pod ochroną – ze względu na swoje futro – często padają ofiarami kłusowników. Mimo wysiłków podjętych na rzecz tego gatunku jego populacja z każdym rokiem maleje. Ocenia się, że na wolności żyje obecnie zaledwie 1200-1500 sztuk tych zwierząt.

Panda wielka ciekawostki:

  • Istnieje również panda czerwona, która spokrewniona jest z szopami.
  • Do niedawna sądzono, że panda wielka należy do rodziny szopowatych. Dopiero wykorzystując nowoczesne metody laboratoryjne okazało się, że panda jest spokrewniona z niedźwiedziami.
  • Panda wielka to bardzo tajemnicze zwierzę. Nadal nie wiadomo, czy są to zwierzęta nocne, czy dzienne. Tajemnicą jest również, ile lat żyją na wolności i czy zapadają w sen zimowy.
  • Panda posiada dodatkowy kciuk na przednich łapach, który służy jej wyłącznie do chwytania pędów bambusa i obrywania liści.
  • W Europie o istnieniu pandy wielkiej dowiedziano się dopiero w 1869 roku.
  • Pandy aktywne są zazwyczaj o świcie i zmierzchu, lecz spotyka je się także w nocy i w dzień.
  • Pandy zwykle żyją samotnie. Zajmują one niewielkie terytorium o powierzchni 4-6 km²
  • Pandy raczej nie kontaktują się ze sobą.
  • Panda zjada w ciągu doby około 38 kg roślin.
  • Panda wielka zamieszkuje lasy bambusowe na wysokości 1600-3500 m n.p.m. (zimą schodzi do 800 m n.p.m.).
  • Choć pandy są drapieżnikami, to w praktyce odżywiają się głównie pędami bambusa.
  • Samiec pandy jest cięższy od samicy, ale osobniki obu płci bardzo trudno od siebie rozróżnić.
  • Panda lubi wspinać się na drzewa.
Pandy zjadają w ciągu doby nawet 38 kg roślin.

Panda wielka, niedźwiedź bambusowy (Ailuropoda melanoleuca)

Dane/Wymiary

  • Wysokość w kłębie: 60-80 cm
  • Długość ciała: 1,2-1,5 (głowa i tułów)
  • Długość ogona: 12-13 cm
  • Waga: 75-115 kg samce; samice 65-95 kg
  • Dojrzałość płciową osiąga w wieku 5-6 lat
  • Okres godowy: od marca do maja
  • Liczba młodych w miocie: 1-3, zazwyczaj tylko jedno przeżywa
  • Długość życia: 20-30 lat
  • Liczebność: około 1000 osobników

Wesprzyj nas - pomóż zwierzakom

Pokaż więcej

Podobne artykuły

5 komentarzy “Panda wielka”

  1. Zwyczaje żywieniowe pand wielkich są zdumiewające.Posiadają układ trawienny właściwy dla mięsożerców (jak inne niedźwiedziowate) tymczasem jedzą w zasadzie tylko pokarm roślinny w dodatku bardzo trudnostrawny i monotonny.W efekcie zdrewniały bambus zostaje strawiony w niewielkim stopniu i po prostu przelatuje przez trzewia w tempie ekspresowym.Panda musi więc nie tylko bez przerwy jeść ale także często defekować-wychodzi kilka kup na godzinę!
    Dosyć to niepraktyczne…Flora bakteryjna jelit dostosowała się do przeróbki celulozy jednak budowa anatomiczna nie daje szans na wykorzystanie więcej niż ok.15% białka zawartego w pokarmie tymczasem wyspecjalizowany roślinożerca wykorzysta jakieś 70-80%.Straszne marnotrastwo energetyczne…Zwierzęca klasa „D—-„.Ciekawe jak jest wykorzystywane to białko zwierzęce którego czasem trochę podjada-mogłoby być lepiej ale pamiętajmy że choć jelita są „mięsożerne” to ich flora bakteryjna „roślinożerna”;tu znów mogą być spore problemy z efetywnością.
    Tak więc ślepa ewolucja zagnała ten gatunek w kozi róg.Dopóki lasy bambusowe były rozległe pandy jakoś wiązały koniec z końcem.Kiedy na jakimś obszarze bambusy masowo obumierały (to normalna część ich cyklu istnienia) można było pójść gdzie indziej.Jednak człowiek zagarnął ziemię pod uprawy i podzielił lasy na małe,wyizolowane poletka.Zwierzęta giną z głodu.Jakieś 10 lat temu znaleziono w centralnych Chinach ponad 70 padłych osobników.Bez ludzkiej pomocy ten gatunek nie przetrwa.
    ps.kłopoty pandy z pokarmem wskazują że ewolucyjny pasaż od wyspecjalizowanego zoofaga do wyspecjalizowanego roślinożercy jest ogromnie ryzykowny.Myślę że odwrotnie też,dlatego przejście przodków lwa workowatego (thylaceleo carnifex) do zoofagii uważam za mało prawdopodobne.Opisałem to gdzie indziej w kontekście fauny Australii.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.