01 07 2017


Nosorożec czarny, zwyczajny, (Diceros bicornis)

Autor:

|

29 listopada 2013

|

Edytowany: 6 czerwca 2016

|

50 komentarzy

|

Kategoria: Afryka / Nosorożce / Ssaki / Zwierzęta

Nosorożec czarny, zwyczajny, (Diceros bicornis)

Nosorożec czarny, zwyczajny, wąskopyski (Diceros bicornis)

Trudno jednoznacznie określić ilość podgatunków nosorożca czarnego. Wiadomo natomiast, że co najmniej 3 z nich klasyfikuje się jako wymarłe na wolności. Z każdym rokiem sytuacja jest coraz smutniejsza, bowiem w rezerwatach trudno utrzymać go w dobrym zdrowiu i przy życiu w ogóle.

Klasyfikacja

  • Gromada: ssaki
  • Rząd: nieparzystokopytne
  • Rodzina: nosorożcowate
  • Rodzaj: Diceros
  • Gatunek: nosorożec czarny

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Podgatunki i występowanie

Wewnątrzgatunkowa zmienność była tematem rozważań wielu naukowców, ale do dziś nie została ostatecznie rozstrzygnięta. Powszechnie uznaje się istnienie 7 – 8 podgatunków, z których 3 mają status krytycznie zagrożonych wyginięciem lub wymarłych.

Nosorożec czarny południowy (Diceros bicornis bicornis) – wymarły

W przeszłości licznie występował na terenach od Przylądka Dobrej Nadziei, przez Transwal (prowincja w RPA), po południową Namibię. Prawdopodobnie był największym podgatunkiem nosorożca czarnego, ale wymarł w roku 1850 z powodu nadmiernych polowań i niszczenia siedlisk;

Nosorożec czarny północno-wschodni (Diceros bicornis brucii) – wymarły

Żył w środkowym Sudanie, Erytrei, w północnej i południowo-wschodniej Etiopii, w Dżibuti i północnej oraz południowo-wschodniej Somalii. Ostatnie osobniki zniknęły na początku XX wieku.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Nosorożec czarny zachodni Diceros bicornis longipes) – wymarły

Na Ziemi pojawił się 7 – 8 mln lat temu, ale w czasach nowożytnych liczebność populacji zaczęła gwałtownie spadać z powodu polowań rekreacyjnych, jak również dla ich długich rogów uważanych przez niektóre kultury wschodnie za afrodyzjak i lek.

Przebywał w południowym Sudanie, w północnej części Republiki Środkowoafrykańskiej, południowym Czadzie, północnym Kamerunie, północno-wschodniej Nigerii i w południowo-wschodnim Nigrze. Ostatni znany dziki okaz znaleziono na północy Kamerunu.

Badania z 2006 roku nad przypuszczalnym zasięgiem występowania w Kamerunie nie przyniosły pocieszających rezultatów, bowiem naukowcy stwierdzili, że już wtedy był wymarły na wolności. Dopiero 10 listopada 2011 roku sklasyfikowano go jako podgatunek wymarły.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Nosorożec Chobe (Diceros bicornis chobiensis)

Zakres występowania ograniczony do rzeki Kuando (Chobe) w południowo-wschodniej Angoli, Namibii i północnej Botswanie. Na skraju wymarcia, prawdopodobnie tylko jeden okaz przetrwał w Botswanie.

Nosorożec czarny ugandyjski (Diceros bicornis ladoensis)

Dawny teren występowania obejmował południowy Sudan, całą Ugandę, zachodnią Kenię i południowo-zachodnią Etiopię. Dziś na większości wymienionych obszarów uznany za gatunek wymarły, prawdopodobnie żyje już tylko w kenijskich rezerwatach.

Nosorożec czarny wschodni (Diceros bicornis michaeli)

Pierwotnie żył w południowym Sudanie, Etiopii, Kenii i północno-środkowej Tanzanii, współcześnie jego zakres ogranicza się przede wszystkim do tego ostatniego kraju.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Nosorożec czarny południowo-zachodni (Diceros bicornis occidentalis)

Mały podgatunek przystosowany do życia na pustyniach i półpustyniach, występujący pierwotnie w północno-zachodniej i południowo-zachodniej Namibii oraz Angoli. Dzisiaj żyje tylko w namibijskich rezerwatach przyrody, sporadycznie spotykany w Angoli.

Nosorożec czarny południowo-środkowy (Diceros bicornis minor)

Najliczniejszy podgatunek, charakteryzujący się dosyć smukłym korpusem, stosunkowo dużą głową i mocno pofałdowaną skórą. Przebywał od północno-wschodniej Afryki Południowej (prowincja RPA – KwaZulu-Natal), przez północno-wschodnią Tanzanię, po południowo-wschodnią Kenię. Występuje głównie w rezerwatach wymienionych krajów. W Angoli, południowej części Demokratycznej Republiki Konga i Mozambiku uznawany za wymarły. Reintrodukowany w Malawi, Botswanie i Zambii.

Na swoje siedliska wybiera rozmaite tereny, od pustyń, przez zalesione łąki, lasy liściaste i sawannowy busz akacjowy.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Charakterystyka

Wygląd

Z pewnością mniejszy od nosorożca białego; wysokość w kłębie wynosi 132 – 180 cm, długość ciała 2,8 – 3,8 m, ogon mierzy ok. 60 cm, dorosłe osobniki ważą od 800 do 1400 kg, ale wyjątkowo duże okazy mogą dobić nawet do 2199 – 2896 kg.

Rogi

Na pysku widoczne są dwa keratynowe rogi ułożone szeregowo, dłuższy (przedni) mierzy zazwyczaj ok. 50 cm, maksymalnie nawet 140 cm. Rogi wykorzystywane są do obrony, straszenia, wykopywania korzeni i łamania gałęzi podczas żerowania.

Pysk – różnice pomiędzy nosorożcem białym i czarnym

W przeciwieństwie do nosorożca szerokopyskiego (białego), nosorożec czarny ma wąską i chwytną wargę górną, tworzącą „dzióbek”, dzięki któremu potrafi chwytać liście i gałązki (nosorożec biały żywi się trawą, dlatego musi mieć szersze usta). Od „białego” kuzyna odróżniają go również uszy i wyżej ulokowana głowa (element przystosowawczy, ułatwiający zrywanie liści z drzew i krzewów).

Nosorożec czarny jest w rzeczywistości szary, podobnie jego tęponosy (biały) krewny.

Różnice pomiędzy nosorożcem białym i czarnym. Waga podana w funtach, wymiary w stopach.

Dieta

Preferuje rośliny, zwłaszcza liściaste, jak również pędy, gałęzie, drewno, kolczaste krzewy i owoce. Idealne żerowisko składa się z grubej roślinności na obszarze gęsto porośniętym drzewami (busz, lasy).

W porze suchej ma tendencję do wybierania kilku kluczowych gatunków roślin (głównie liściastych).

W menu zawiera się 18 gatunków roślin drzewiastych oraz 11 pozostałych rodzajów. Pokarm dobiera pod względem jakości, nie ilości. W zależności od regionu występowania jama ustna jest przystosowana do różnego rodzaju rozdrabniania pokarmu, niektóre lepiej żują, inne przecinają włókna, niektóre lepiej mielą pokarm z użyciem języka.

W okresie suszy potrafi wytrzymać 5 dni bez wody, choć lubi wilgoć – bagna, lasy nadrzeczne, wilgotne łąki. Siedlisko wybiera, sugerując się dominującą roślinnością, dlatego może żyć w różnego rodzaju buszach.

Żeruje rano i wieczorem, wybiera konkretne rośliny, ale może próbować innych, jeśli musi się najeść do syta. Zajmuje tę samą niszę ekologiczną co słoń afrykański, dlatego musi czasem zmieniać upodobania żywieniowe. Kiedy na danym terenie słonie nie występują, preferencje te znów wracają do pierwotnej formy.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Tryb życia, usposobienie

Prowadzi samotne życie, a jedyną silną więzią jest relacja między matką i dzieckiem. Podczas godów nie tworzy stałych związków – samce kopulują z wieloma samicami i odwrotnie.

Nie przejawia terytorialności i często przekracza granice areałów innych nosorożców. Wielkość terenu żerowania zależy od obfitości pokarmu i wody, płci oraz wieku samego nosorożca.

Areały samic, zwłaszcza posiadających potomstwo, są większe od terenów samców.

Każdy osobnik dysponuje obszarem, na którym wypoczywa (tzw. „dom”). W najgorętszą porę dnia przejawia najmniejszą aktywność – odpoczywa, śpi i tarza się w błocie, aby poczuć przyjemny chłód i ochronić się przed pasożytami.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Agresywny

Zdobył reputację zwierzęcia bardzo agresywnego, może zderzać się z pniami drzew, a nawet kopcami termitów.

Bardzo często dochodzi do wewnątrzgatunkowych walk, w czasie których wskaźnik śmiertelności wśród samców wynosi ok. 50%, a u samic 30%. To najwyższa śmiertelność pośród wszystkich ssaków.

W naturze nie ma naturalnych wrogów dzięki dużym gabarytom, grubej skórze i śmiercionośnym rogom. W wyjątkowych okolicznościach pada ofiarą krokodyli. Młode bardzo rzadko są atakowane, jeśli jednak jakieś zwierzę odważy się to zrobić, najczęściej jest to lew lub hiena.

Nosorożec korzysta ze szlaków wydeptanych przez słonie, aby szybciej dostać się do zarośniętych oczek wodnych. Mimo dużej masy jest bardzo szybki, rozwija prędkość do 56 km/h, poruszając się wtedy na palcach.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Zapachowa komunikacja

Ze względu na kiepski wzrok i naturę samotnika najbardziej czuły jest węch, którego używa do identyfikacji innych osobników pozostawiających ślady moczu na drzewach, krzewach, wokół zbiorników wodnych i na żerowiskach. Samice często znakują określone miejsca moczem w okresie płodności, aby przyciągnąć partnera. Tam, gdzie zwierzę pozostawia urynę wydala kał, tworząc gnojnik. Wąchając to miejsce, przybyły osobnik wie, kogo może się spodziewać w okolicy, a na znak zrozumienia sygnału dodaje swój zapach w postaci kału lub moczu.

Nosorożec inaczej reaguje na kał samicy, samca i osobnika niedojrzałego (tak, tak, na podstawie znalezionych odchodów, potrafi określić płeć i wiek ich właściciela).

Rzadziej, w ramach komunikacji, pociera rogi i głowę o pnie drzew (również w celu pozostawiania zapachu).

Aby zrekompensować słaby wzrok, ssak dysponuje dużymi uszami poruszającymi się niezależnie od siebie. Wysoko rozwinięty zmysł słuchu pozwala usłyszeć dźwięk z ogromnej odległości.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Rozmnażanie

Tylko w okresie godowym dorosłe nosorożce wchodzą w „miłe” relacje. Sezon rozrodczy nie ma określonych ram czasowych, wiadomo jednak, że w bardziej suchych regionach porody odbywają się w porze deszczowej.

Kiedy samiec natrafi na gnojnik samicy, idzie w jej kierunku, przy okazji niszcząc skupisko odchodów, aby utrudnić rywalom jej znalezienie. Zaloty obejmują parskanie i walki na rogi między samcami. Dodatkowymi zachowaniami godowymi jest blefowanie i grożenie, w czasie którego samce prychają i kołyszą dynamicznie głową zanim spróbują odpędzić intruza.

Para przebywa ze sobą przez 2 – 3 dni, czasem tygodnie. Kopulują kilka razy dziennie przez pół godziny. Po godach samica zachodzi w ciąże trwającą 15 – 16 miesięcy, potem na świat przychodzi jedno cielę ważące 35 – 50 kg. Po ok. 3 dniach nie odstępuje matki na krok. Przez 2 lata będzie karmione mlekiem, a do ok. 3 roku życia pozostanie z rodzicielką, czyli do momentu, w którym nie urodzi kolejnego potomka. Młoda samiczka może zostać dłużej z mamą, tworząc w ten sposób małe grupy żeńskie.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Dojrzałość i długość życia

Samice osiągają dojrzałość płciową między 5 a 7 rokiem życia, samce natomiast między 7 a 8. W naturalnych warunkach, bez ingerencji kłusowników, dożywa 35 – 50 lat.

Szczegółowe dane i wymiary

Nosorożec czarny, zwyczajny, wąskopyski (Diceros bicornis)

  • Długość ciała: 2,8 – 3,8 m (samice są mniejsze od samców)
  • Wysokość w kłębie: 132 – 180 cm
  • Długość ogona: ok. 60 cm
  • Długość przedniego rogu: zazwyczaj ok. 50 cm (max. 140 cm)
  • Masa: 800 – 1400 kg (rekordziści ważą 2199 – 2896 kg)
  • Długość życia: 35 – 50 lat na wolności

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Nosorożec czarny, zwyczajnyciekawostki

  • Nosorożec czarny jest najlepiej poznanym gatunkiem spośród 5 istniejących.
  • Najdłuższy zarejestrowany przedni róg mierzył prawie 150 cm.
  • Czasami na pysku rośnie niewielki trzeci róg.
  • Nosorożec czarny jest trudnym mieszkańcem w niewoli, trudno go przekonać do jedzenia tamtejszego pokarmu. Z innymi gatunkami nie ma tak dużego problemu.
  • Na podstawie składu chemicznego rogu nosorożca można ustalić preferowaną dietę i pierwotny obszar występowania, umożliwiając efektywniejszą ochronę i częstsze karanie kłusowników.
  • W niewoli samce śpią ok. 2 razy dłużej od samic.
  • W ogrodach zoologicznych i rezerwatach stał się bardziej podatny na choroby, zatem wskaźnik śmiertelności jest wysoki.
  • Ceny rogów nosorożca na czarnym rynku rosną, popyt niestety również. Padają propozycje, aby zalegalizować ten rodzaj handlu, ale pomysł nie wejdzie w życie, ponieważ łatwiej zabić zwierzę niż zatroszczyć się o jego bezpieczeństwo i pozbawić go tylko rogu, który odrósłby. Jak widać, dla kupujących nie liczy się zwierzę samo w sobie, a tylko jego mała część.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Polecamy

____________________

Pomóż tworzyć DinoAnimals - wpłać 1 PLN




DinoAnimals.pl

Poleć artykuł

Podobne Artykuły

Głuszec zwyczajny (Tetrao urogallus)
Chihuahua – najmniejsza rasa psa
Mamutaki – ogromne ptaki z Madagaskaru
Drzewiak Goodfellowa (Dendrolagus goodfellowi)
Kot german rex
Pytony (Pythonidae) – fascynujące dusiciele
Pies Dingo (Canis lupus dingo)
Wal butelkonosy, butlonosy (Hyperoodon ampullatus).
Najdłużej żyjące rasy psów – TOP 10
Kuvasz, kuvasz węgierski
Lew amerykański (Panthera leo atrox / Panthera atrox)
Skowronek zwyczajny – ptak zwiastujący wiosnę
Alaskan malamute
Wąż zbożowy (Pantherophis guttatus)
Suhak – antylopa z trąbą
Największe krokodyle – Top 10
Żółw olbrzymi (Aldabrachelys gigantea)
Szczur (Rattus)
Orzeł stepowy (Aquila nipalensis)
Słoń morski północny i południowy
Labrador retriever

O Autorze

Redakcja DinoAnimals.pl

Wydawnictwo Dobre Ściągi - DobreSciagi.pl, DinoAnimals.pl, DinoAnimals.com, Zonka.pl

(50) Komentarze

  1. bartek
    6 marca 2014 at 20:22

    w jakim stanie są nosorożce sumatrzańskie na sumatrze oraz borneo i czy populacja się zwiększa czy zmniejsza w obu krajach

  2. bartek
    6 marca 2014 at 20:52

    oraz na półwyspie malajskim

  3. bartek
    9 marca 2014 at 16:25

    w jakim parku narodowym lub rezerwacie na sumatrze żyje najwięcej nosorożców sumatrzańskich

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      9 marca 2014 at 21:13

      W przypadku tych nosorożców trudno w ogóle mówić o jakiejkolwiek dużej liczbie, skoro ich obecną populację szacuje się na nie więcej niż 200 osobników. Najwięcej z nich żyje w Bukit Barisan Selatan National Park.

      • bartek
        10 marca 2014 at 15:15

        a nie jest więcej nosorożców sumatrzańskich w parku narodowym way kambas ?

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        10 marca 2014 at 18:30

        Nie – w Way Kambas National Park żyje 25-35 nosorożców, natomiast w Bukit Barisan Selatan National Park żyje 60-80 nosorożców. Way Kambas National Parks ma tzw. sanktuarium nosorożców – obszar 100 hektarów przeznaczony do hodowli tych zwierząt.

  4. bartek
    10 marca 2014 at 19:01

    a jak by s miał badać nosorożce sumatrzańskie to w jakim parku narodowym lub rezerwacie byś badał

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      10 marca 2014 at 19:15

      Ze względu na „sanktuarium” nosorożców wybralibyśmy Park Narodowy Way Kambas.

      • bartek
        10 marca 2014 at 20:10

        a czy w tym parku narodowym liczebność nosoożców sumatrzańskich wzrasta czy zmniejsza się

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        10 marca 2014 at 20:18

        Cały czas trwają prace nad tym aby te nosorożce w ogóle uratować. Ilość w tym parku jest mniej więcej stała.

  5. bartek
    10 marca 2014 at 20:40

    a będzie artykół o nosorożcu sumatrzańskim

  6. bartek
    11 marca 2014 at 19:03

    wiesz mam pytanie jak byś był badaczem i masz badać nosorożca sumatrzańskiego i tygyrsa sumatrzańskiego to którego z nich byś wybrał

  7. bartek
    11 marca 2014 at 21:43

    a w jaki sposób można uchronić od pożarcia się tygrysowi sumatrzańskiemu ?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      11 marca 2014 at 22:14

      Należy cały pozostawać poza jego zasięgiem. W przypadku obserwacji w stanie dzikim należy zachować bezpieczną odległość. Przed agresją dzikich kotów nie chroni nawet wychowywanie ich od maleństwa – taki kot może zaatakować w każdej chwili, tego typu wypadki wielokrotnie miały miejsce. Instynkt zabijania jest bowiem silniejszy niż wychowanie i oswojenie.

      • bartek
        11 marca 2014 at 22:28

        a można się ochronić wykorzystując race na dym albo gaz na dzwięk ?

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        11 marca 2014 at 22:40

        Bartek, dla osoby która nie spędziła z tygrysami wielu lat i nie oswoiła się z ich zachowaniami oraz obecnością, żaden z wymienionych środków nie pomoże. Przerażenie będzie tak wielkie, że taka osoba zacznie uciekać, lub co najwyżej pozostanie w miejscu, co w obu przypadkach skończy się atakiem, zatopieniem kłów w szyi człowieka i jego śmiercią. Jedynie doświadczony człowiek nie wpadanie w takiej sytuacji w panikę, choć jeśli przeczytasz wspomniane wcześniej artykuły to będziesz wiedział, że tygrysy zabijają nawet tak doświadczonych ludzi jak treserzy.

  8. wiki
    12 marca 2014 at 14:25

    uwielbiam ZWIERZĘTA 🙂

  9. bartek
    12 marca 2014 at 14:28

    a badacz zwierząt może badać 2 zwierzęta

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      12 marca 2014 at 14:50

      Oczywiście, nikt mu przecież tego nie zabrania 🙂 Może koncentrować się na jednym, lub wielu gatunkach.

  10. bartek
    12 marca 2014 at 20:54

    a jak się nazywa zawód który bada i chroni zagrożone gatunki zwierząt

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      12 marca 2014 at 23:51

      Nie ma takiego konkretnego zawodu. Badaniem zachowań zwierząt zazwyczaj zajmują się biolodzy czy zoolodzy, ale może to robić w zasadzie każdy. Ochroną zaś zajmują się fundacje, stowarzyszenia, organizacje rządowe i pozarządowe. Zajmują się tym również leśnicy.

  11. bartek
    13 marca 2014 at 14:07

    czy sumatra to kraj gdzie można się porozumieć j. angielskim ?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      13 marca 2014 at 14:47

      I tak i nie. Na Sumatrze głownie używane są języki: bahasa, malajskie i angielski. Przy czym angielski jest głównie językiem handlowym i biznesowym. W dużych miastach porozumiesz się po angielsku, ale z ludnością w głębi wyspy będzie to raczej trudne – rdzenna ludność porozumiewa się w 52 językach (oczywiście nie wszyscy znają wszystkie 52 języki ;))

      • bartek
        13 marca 2014 at 14:59

        a w sumatrzańskiej dżungli

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        13 marca 2014 at 15:36

        Zależy na kogo trafisz. Będziesz miał raczej kłopot z porozumiewaniem się w j. angielskim w dżungli.

  12. bartek
    13 marca 2014 at 19:09

    w jakim stanie są nosorożce sumatrzańskie na sumatrze i borneo jaka jest ich populacja i czy można je uratować przed wiginięciem

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      13 marca 2014 at 19:18

      Jest coraz mniejsza szansa na ich uratowanie. Populacja cały czas spada (obecnie najpewniej wynosi niespełna 200 sztuk), zmniejsza się zmienność wewnątrzgatunkowa i wzrasta cena za róg (kłusownicy). Na temat populacji zresztą pisaliśmy już w jednym z poniższych komentarzy.

      • bartek
        13 marca 2014 at 20:28

        czy uda się je uratwoać przed wiginięciem w obu karajach

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        13 marca 2014 at 22:48

        Nie wiemy tego, lecz naszym zdaniem będzie to bardzo trudne.

  13. bartek
    14 marca 2014 at 14:06

    a jak by walczyli nosorożec sumatrzański i tygrys sumatrzański to który z nich by wygrał

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      14 marca 2014 at 14:48

      Nosorożec sumatrzański nie jest tak duży jak nosorożec czarny, czy biały. Niemniej tygrys, jeśli jest przy zdrowych zmysłach nie traci sił na polowanie na tak dużego ssaka (800 kg) jak nosorożec. Istnieją jednak doniesienia, mówiące, iż potrafi upolować dorosłego nosorożca. Zazwyczaj jednak taka walka pozostaje nierozstrzygnięta, gdyż te zwierzęta nie wchodzą sobie w drogę. Tygrys ma sporo zwierząt do wyboru do swego menu i nie musi tracić sił na polowanie na nosorożce.

  14. bartek
    14 marca 2014 at 19:30

    a jak miał byś badać słonie sumatrzańskie i azjatyckie to gdzie byś pojechał ?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      14 marca 2014 at 20:50

      Bartek, odpowiedz nam, na czym miałyby polegać te badania? Słonie, nosorożce czy tygrysy są już na tyle dobrze poznane, że dodatkowe badania w zasadzie niewiele nowości wniosą do poznania tych gatunków.

      • bartek
        14 marca 2014 at 22:13

        to może ochrona

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        15 marca 2014 at 03:10

        Słonie azjatyckie w sumie mają się dobrze, i choć ich populacja mocno się zmniejszyła, to wydaje się, że raczej nie grozi im zagłada. Co do nosorożców, tutaj z Polski raczej niewiele (czytaj „nic”) nie jesteśmy w stanie zrobić. Przetrwanie tych nosorożców jest mocno wątpliwe, z wielu powodów – kłusownictwo, mało komu jakoś szczególnie na nich zależy. Z drugiej strony są rezerwaty, parki narodowe. Oczywiście zawsze możesz pojechać i działać jako wolontariusz na rzecz tych zwierząt. To nie jest prosta sprawa – pamiętaj bowiem, że w dorosłym życiu trzeba z czegoś się utrzymywać. Aby zatem zajmować się ochroną zwierząt należy najpierw znaleźć pracę, która na to pozwoli i jednocześnie pozwoli Ci na zarabianie pieniędzy. Wiemy, że być może odzieramy Twoje marzenia z romantyzmu, ale nad wyborem ścieżki życiowej należy się naprawdę dobrze zastanowić. Nie samą miłością do zwierząt bowiem człowiek żyje.

  15. bartek
    15 marca 2014 at 10:27

    dziękuje że to mi wytłumaczyłeś a praca ze zwierzętami i ochrona to praca w której dostajesz pieniądze czy hobby

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      15 marca 2014 at 13:11

      Można to oczywiście próbować połączyć, niektórym osobom się to udaje (praca w zoo, kręcenie filmów przyrodniczych, leśnicy, praca w parkach narodowych, etc.). Musisz mieć jednak świadomość, że ochrona zwierząt to w dużej mierze legislacja (akty prawne), działalność fundacji itp. działania, które niemal nie widzą zwierząt. Sama zaś praca ze zwierzętami daleka jest zazwyczaj od romantyzmu, który widzisz na filmach, czy o których czytasz w książkach. Tam najczęściej przedstawiana jest jedna strona medalu.

      Praca ze zwierzętami jest trudna, zwierzęta bywają złośliwe, agresywne, to są dzikie stworzenia. Praca w zoo wymaga zaś sprzątania po nich, a będąc w ogrodzie zoologicznym zerknij jak wyglądają obejścia np. nosorożców. Jest w pracy ze zwierzętami pewien pierwiastek romantyzmu, ale większość prac związanych z tym obszarem to prace niezbyt dobrze opłacane. Kręcenie filmów przyrodniczych zaś to wielki wysiłek, ale jak zapewne zdążyłeś się zorientować niewiele telewizji w ogóle takie filmy kręci – wynika to bowiem ze sporych nakładów (dobry film wymaga dzisiaj wspaniałych ujęć, efektów specjalnych itp.), a widzów niewielu.
      Możesz zatem próbować łączyć hobby z zarabianiem pieniędzy (lekarz weterynarii), pytanie jednak, czy masz do tego powołanie. Czym innym jest bowiem kochać zwierzęta i je oglądać, a czym innym jest zaglądać do ich wnętrza 😉

      Na wiele pytań musisz sobie jeszcze sam odpowiedzieć.
      Generalnie dla większość ludzi, lepiej zajmować się zwierzętami hobbystycznie 🙂

  16. bartek
    15 marca 2014 at 11:40

    w jakim parku narodowym na sumatrze jest najwięcej słoni sumatrzańskich i jak miał byś je chronić to gdzie byś pojechał

  17. Maciej
    15 marca 2014 at 13:58

    tarbosaurs bataar by go chapnoł

  18. likaon
    5 czerwca 2015 at 21:47

    przestań o tym nosorożcu sumatrzańskim i jawajskim przestań Bartku narka zrubcie artykul o żmiji sykliwej.

  19. booko
    2 grudnia 2015 at 17:46

    Te zwierzęta prawdopodobnie już wymarły 🙁 🙁

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

DinoAnimals.pl