EwolucjaKreacjonizm

Naukowcy wątpią w prawdziwość teorii ewolucji


Naukowcy coraz częściej wątpią w prawdziwość teorii ewolucji – prawda, czy fałsz?

Nieco obrazoburcza teza, ale spróbujmy się z nią zmierzyć. To bowiem jeden z argumentów kreacjonistów, który pojawia się coraz częściej.

Brak jest dowodów na taką tezę

Brak jest dowodów, aby teoria ewolucji traciła zwolenników. Wy­starczy sięgnąć po jakikolwiek numer dowolnego recenzo­wanego czasopisma biologicznego, by znaleźć artykuły wspie­rające lub rozbudowujące badania ewolucyjne, a przynajmniej uznające teorię ewolucji za fundamentalną koncepcję współ­czesnej biologii.

Brak poważnych publikacji naukowych kwe­stionujących istnienie ewolucji

Nie ma natomiast poważnych publikacji naukowych kwe­stionujących istnienie ewolucji. W połowie lat dziewięćdzie­siątych XX wieku, George W. Gilchrist z University of Washington w ty­siącach czasopism specjalistycznych poszukiwał artykułów o „inteligentnym projekcie” lub „kreacjonizmie naukowym”. Nie znalazł ani jednego. Równie bezowocne były prowadzo­ne w ciągu ostatnich dwóch lat niezależne poszukiwania Bar­bary Forrest z Southeastern Louisiana University i Lawren­ce’a M. Kraussa z Case Western Reserve University.

Kreacjoniści uważają, że dogmatycznie myślący naukowcy odrzucają z góry ich dowody.

Tymczasem według redakto­rów Nature, Science i innych wiodących czasopism nauko­wych, wśród napływających do redakcji publikacji bar­dzo rzadko zdarzają się antyewolucyjne. Niektórzy przeciwnicy teorii ewolucji mają na swym koncie artykuły opublikowane w poważnych pismach. Nie atakują w nich jednak teorii ewo­lucji wprost ani nie wysuwają argumentów kreacjonistycz­nych, lecz co najwyżej wskazują na nierozwiązywalność pew­nych problemów ewolucyjnych (czego nikt nie kwestionuje). Krótko mówiąc, kreacjonistom brakuje argumentów, które pozwalałyby naukowcom traktować ich serio.

Jeden komentarz

  1. Gilchrist nie znalazł takich artykułów, bo kreacjoniści lub zwolennicy ID są traktowani jak trędowaci lub banici, są niemile widziani na uczelniach, a tym mniej w czasopismach naukowych. Skoro jest taka cenzura, to nie ma się co dziwić, że muszą zakładać własne czasopisma.
    Taki mamy obecnie klimat czy też, mówiąc językiem Thomasa Kuhna, paradygmat:
    „Nowa prawda naukowa nie odnosi triumfu dzięki temu, że udaje się jej przekonać przeciwników i sprawić, aby dojrzeli światło, lecz raczej wskutek tego, że oponenci wymierają i wzrasta nowe pokolenie dobrze z nią obeznanych badaczy” (Thomas S. Kuhn, „Struktura rewolucji naukowych”, tłum. Helena Ostromęcka, Fundacja Aletheia, Warszawa 2020, s. 296);

    „Arbitralne czynniki, na które składają się przygodne okoliczności osobiste i historyczne, zawsze wywierają wpływ na poglądy wyznawane przez daną społeczność uczonych w określonym czasie” (Thomas S. Kuhn, „Struktura rewolucji naukowych”, tłum. Helena Ostromęcka, Fundacja Aletheia, Warszawa 2020, s. 72);

    „Naukowcy są gruboskórni. Nie porzucają teorii jedynie dlatego, że fakty jej przeczą. Normalnie bądź to wynajdują jakąś hipotezę ratunkową, by wyjaśnić to, co nazywają w takich razach zwykłą anomalią, bądź, jeśli nie mogą tej anomalii wyjaśnić, ignorują ją i kierują uwagę ku innym problemom” (Imre Lakatos, Pisma z filozofii nauk empirycznych, tłum. Wojciech Sady, PWN, Warszawa 1995, s. 357).

Odpowiedz na „GustawAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Back to top button
Close