GadyJaszczurkiKotowateOpracowaniaPtakiRybySsakiWymarłeWymieranieZwierzęta

Zwierzęta wymarłe w XXI wieku.

Jaszczurka z gatunku Macroscincus coctei.

Występowanie.

Zamieszkiwała wyspy Branco i Raso wchodzące z w skład archipelagu wysp Zielonego Przylądka ulokowanym na Oceanie Atlantyckim. Z powodu jednak destrukcyjnej działalności człowieka podłoże stało się wręcz pustynne, co jest głównym powodem wymierania tamtejszych gatunków.

Roślinożerne jaszczurki.

Jaszczurki te były w dużej mierze roślinożerne, ale z powodu pogarszających się warunków środowiskowych stały się bardziej mięsożerne. Jadły to, co przebywający tam ludzie – gniazdujące ptaki. Jednym z ciekawszych cech gatunku było posiadanie dolnej przezroczystej powieki, dzięki której mogły dostrzegać drapieżników od dołu.

Jaszczurka (Macroscincus coctei).

Żyworodne jaszczurki?

Zakonserwowane okazy posiadały również coś na kształt pępka, co może świadczyć o ich żyworodności, choć spotkano doniesienia na temat składania przez nie jaj. Na podstawie badań genetycznych ustalono, że najbliższym jej krewnym są mabuje.

Ludzie powodem wyginięcie jaszczurek.

Na jaszczurkę polowało bardzo dużo ludzi, w tym tubylcy z sąsiednich wysp, którzy ją spożywali i używali jej tłuszczu jako oleju. Wiele lat temu więźniów pozostawiano w archipelagu Zielonego Przylądka bez żadnego pożywienia, więc zjadali to, co na nich żyło, w tym jaszczurkę z gatunku Macroscincus coctei.

Próby hodowli w niewoli.

Na początku XX wieku niemieccy herpetolodzy próbowali wyhodować je w niewoli, ale nie dało to żadnych rezultatów. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych pojawiła się w roku 2013 jako gatunek wymarły.

Jaszczurka (Macroscincus coctei).

Wesprzyj nas - pomóż zwierzakom

Poprzednia strona 1 2 3 4 5 6 7Następna strona
Pokaż więcej
Polub DinoAnimals

Podobne artykuły

32 komentarzy “Zwierzęta wymarłe w XXI wieku.”

  1. Z jednej strony takie są prawa natury, ale z drugiej szkoda, że te zwierzaki niemal na naszych oczach odchodzą na zawsze …

    1. Niech pani wybaczy, ale to nie jest naturalne, w większości tych gatunków. Gdyby nie ludzie i ich żądze, jakże błahe – np., zdobywanie tłuszczu, wiele z nich jeszcze by po tym świecie chodziło. Podobnie sprawa ma się z zasiedlaniem terenów dzikich zwierząt przez pola uprawne – a po co te pola uprawne? Dla zwierząt gospodarskich, na mięso, na mleko, jakżeby inaczej. Doprawdy, dążymy do samozniszczenia.

  2. Genialny artykuł! Po przeczytaniu uświadomiłem sobie, że niestety mój obszerny atlas wszystkich organizmów świata z 1990 jest nieaktualny… 🙁

      1. Przeczytałem także te artykuły, faktycznie tempo, w jakim znikają z Ziemi gatunki jest zastraszające. A propos, jak Redakcja uważa, czy klonowanie gatunków (nie pojedynczych osobników) jest dzisiaj realne, czy to tylko wymysły „szalonych naukowców”? 🙂

      2. Dzięki za te artykuły. Uważam, że wykonujecie naprawdę dobrą robotę. Jeszcze zapytam, mówi się, że nosorożec czarny (gatunek na skraju wymarcia, głównie przez ludzi) jest agresywny bez żadnego powodu. Czy ma to jakiekolwiek pokrycie w rzeczywistości? Wydaje mi się, że to nieudolna próba tłumaczenia się z wytępiania tego zwierzęcia.

      3. Tak… mimo wszystko to ludzie, a nie bójki nosorożców są powodem ich wymierania. Zawsze natomiast zastanawiałem się, co zrobić, gdy taki nosorożec usłyszy cię i zacznie kierować się w twą stronę? (mam nadzieję, że nigdy nie doświadczę takiego spotkania…)

      4. Faktycznie. 🙂
        Czy może wiadomo ile na świecie zostało tygrysów południowochińskich? W 1990 było ich ponoć kilkaset, jak wygląda sytuacja teraz? Dodam, że to kolejny gatunek (właściwie podgatunek) tępiony przez człowieka.

  3. Jeśli dobrze zrozumiałam to gołąb liverpoolski nie wyginął obecnie, w 21 wieku, ale wcześniej, lecz dopiero teraz został uznany za wymarłego?

    1. Zazwyczaj nie ma pewności kiedy zginął ostatni osobnik danego gatunku i tak jest również w tym wypadku. Gołąb liverpoolski wpisany został na listę gatunków wymarłych w 2008 roku, stąd jego miejsce w niniejszym zestawieniu.

    1. Szczerze mówiąc, nie mieliśmy jakichś bogatych planów związanych z fauną morską. Jeśli jest coś interesującego, czego dotychczas nie opisaliśmy, to prosimy o sugestie. Najlepiej aby to były tematy interesujące dla szerokiego kręgu odbiorców.

    1. Ryby-piły (piłokształtne) są spokrewnione z płaszczkami, podczas gdy piłonosy bardziej z rekinami.
      Od piłokształtnych odróżnia je trójkątny kształt rostrum (ryby piły mają rostrum niemal równej szerokości na całej długości), ponadto mniejsze płetwy piersiowe oraz obecność długich wąsików. Piłonosy są również mniejsze od ryb-pił.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.