22 07 2017


Zwierzęta wymarłe w XXI wieku.

Autor:

|

30 czerwca 2014

|

Edytowany: 23 lutego 2015

|

32 komentarzy

|

Kategoria: Gady / Jaszczurki / Kotowate / Opracowania / Ptaki / Ryby / Ssaki / Wymarłe / Wymieranie / Zwierzęta

Zwierzęta wymarłe w XXI wieku.

Zielony gołąb prążkowany / Gołąb liverpoolski (Caloenas maculata).

Nie warto sugerować się alternatywną nazwą ptaka, bowiem nie wiadomo do dzisiaj, skąd tak naprawdę pochodził. Obecnie znamy go z pojedynczego okazu znajdującego się w Muzeum Narodowym w Liverpoolu i nieśmiało przypuszcza się, że zamieszkiwał Polinezję Francuską między rokiem 1783, a 1823, na liście gatunków wymarłych pojawił się w roku 2008.

Pierwsze wzmianki.

Po raz pierwszy wspomina o nim XVIII-wieczny ornitolog John Latham, ale naukową nazwę zawdzięcza niemieckiemu botanikowi Johannowi Friedrichowi Gmelinowi.

Charakterystyka.

Ptak mierzył ok. 32 cm długości, rozpiętość skrzydeł wynosiła 17,5 cm, długość ogona 12,6 cm, dziób mierzył ok. 2 cm, a stęp ponad 3 cm. Wyjątkowe było natomiast upierzenie, wchodzące w ciemną butelkową zieleń. Na szyi widoczne były długie pióra, na grzbiecie i skrzydłach ozdabiały je kremowe prążki, w kolorze kremowym była również końcówka ogona, a nogi i stopy miały kolor czerwony.

Zielony gołąb prążkowany / Gołąb liverpoolski (Caloenas maculata).

Gołąb liverpoolski a gołąb nikobarski.

Gołąb liverpoolski miał krótkie i zaokrąglone skrzydła; na podstawie długich piór szyjnych Latham zasugerował, że jest blisko spokrewniony z gołębiem nikobarskim (Caloenas nicobarica), a może nawet to „nieudolny” przedstawiciel gatunku, co zasugerował baron Rothschild, a co znacznie wpłynęło na pomijanie niezwykłego zielonego gołębia w kolejnych publikacjach przyrodniczych. Dzisiaj już wiadomo, że ptak ten bardzo różnił się od nikobarczyka.

Wyginięcie.

Poza pochodzeniem nieznane są również powody wyginięcia. Istnieje jedynie hipoteza, według której gołębie żyły na wyspie pozbawionej głównych drapieżników, o czym miały świadczyć małe skrzydła. Niewykluczone również, że należał do gatunków leśnych ponieważ pręgowane zielone upierzenie byłoby do tego idealne.

Ornitolog David Gibbs wysunął natomiast teorię głoszącą, że gołąb liverpoolski rzeczywiście żył na wyspach Pacyfiku – wskazują na to opowieści Tahitańczyków z 1928 r. na temat tajemniczego zielonego ptaka o białych cętkach, zwanego przez nich titi. Do naukowej dyskusji włączył się jednak paleontolog David Steadman twierdzący, że określenia titi tubylcy używali w stosunku do kilku gatunków ptaków Polinezji Francuskiej, w szczególności burzykowatych.

Nikobarczyk, gołąb nikobarski (Caloenas nicobarica).

____________________

Pomóż tworzyć DinoAnimals - wpłać 1 PLN




DinoAnimals.pl

Poleć artykuł

Podobne Artykuły

Mamut – prehistoryczny słoń
Największe ptaki drapieżne – TOP 10
Gigantyzm wyspowy i karłowacenie wyspowe.
Harpia wielka – największy ptak drapieżny
Królestwo zwierząt – Ptaki
Kot balinese, kot balijski
Dzioborożce (Bucerotidae).
Waran z Komodo (Varanus komodoensis)
Mysz domowa (Mus musculus)
Kaczki (Anatinae)
Najcięższe ptaki – Top 10
Sen zimowy i letni zwierząt, hibernacja, estywacja, torpor
Buldog francuski
Żółw Karetta (Caretta caretta).
Likaon, simir – afrykański dziki pies
Wiewiórki (Sciuridae) – skoczne gryzonie.
Kot Cornish rex
Kot egipski mau
Inteligencja psów
Trzewikodziób (Balaeniceps rex).
Saola, wół Vu Quang (Pseudoryx nghetinhensis)

O Autorze

Redakcja DinoAnimals.pl

Wydawnictwo Dobre Ściągi - DobreSciagi.pl, DinoAnimals.pl, DinoAnimals.com, Zonka.pl

(32) Komentarze

  1. Iza
    1 lipca 2014 at 13:34

    Z jednej strony takie są prawa natury, ale z drugiej szkoda, że te zwierzaki niemal na naszych oczach odchodzą na zawsze …

    • JJ
      21 lipca 2017 at 11:09

      Niech pani wybaczy, ale to nie jest naturalne, w większości tych gatunków. Gdyby nie ludzie i ich żądze, jakże błahe – np., zdobywanie tłuszczu, wiele z nich jeszcze by po tym świecie chodziło. Podobnie sprawa ma się z zasiedlaniem terenów dzikich zwierząt przez pola uprawne – a po co te pola uprawne? Dla zwierząt gospodarskich, na mięso, na mleko, jakżeby inaczej. Doprawdy, dążymy do samozniszczenia.

      • Klon
        21 lipca 2017 at 12:41

        Na szczęście mamy klonowanie 🙂 .

      • Higgs
        21 lipca 2017 at 17:31

        Klonowanie jeszcze nie jest skuteczne. Większość sklonowanych zwierząt umiera lub ciężko choruje.

  2. Alex
    2 lipca 2014 at 08:37

    Genialny artykuł! Po przeczytaniu uświadomiłem sobie, że niestety mój obszerny atlas wszystkich organizmów świata z 1990 jest nieaktualny… 🙁

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      2 lipca 2014 at 12:05

      Polecamy jeszcze Zwierzęta wymarłe w XX wieku a nade wszystko Historię wymierania gatunków (tu można znaleźć gatunki wymarłe między innymi w latach 90-tych XX-wieku, zatem również te, które w Atlasie zapewne jeszcze występują…)

      • Alex
        7 lipca 2014 at 23:20

        Przeczytałem także te artykuły, faktycznie tempo, w jakim znikają z Ziemi gatunki jest zastraszające. A propos, jak Redakcja uważa, czy klonowanie gatunków (nie pojedynczych osobników) jest dzisiaj realne, czy to tylko wymysły „szalonych naukowców”? 🙂

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        8 lipca 2014 at 00:37

        To dość złożona kwestia. W najbliższej przyszłości postaramy się przygotować na ten temat oddzielny artykuł. Dziś aby nie powielać tego, co już w tej materii napisaliśmy odsyłamy do komentarzy pod kilkoma artykułami, gdzie o kwestie klonowania pytali już nasi czytelnicy (kolejność przypadkowa):

        Żurawie

        Orzeł a bielik

        Mamut

        Argentawis

        Moa

        Wilk workowaty

      • Alex
        8 lipca 2014 at 14:03

        Dzięki za te artykuły. Uważam, że wykonujecie naprawdę dobrą robotę. Jeszcze zapytam, mówi się, że nosorożec czarny (gatunek na skraju wymarcia, głównie przez ludzi) jest agresywny bez żadnego powodu. Czy ma to jakiekolwiek pokrycie w rzeczywistości? Wydaje mi się, że to nieudolna próba tłumaczenia się z wytępiania tego zwierzęcia.

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        8 lipca 2014 at 19:28

        Niestety ma – polecamy artykuł: Nosorożec czarny. To agresywne zwierzę wielokrotnie było obserwowane jak atakuje kopce termitów, a nawet pnie drzew. Nosorożec czarny notuje największą śmiertelność pośród ssaków podczas potyczek międzygatunkowych.

      • Alex
        8 lipca 2014 at 22:19

        Tak… mimo wszystko to ludzie, a nie bójki nosorożców są powodem ich wymierania. Zawsze natomiast zastanawiałem się, co zrobić, gdy taki nosorożec usłyszy cię i zacznie kierować się w twą stronę? (mam nadzieję, że nigdy nie doświadczę takiego spotkania…)

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        8 lipca 2014 at 22:56

        Nosorożec ma słaby wzrok, zatem należy w takiej sytuacji odczekać i uskoczyć w ostatniej chwili w bok. Nosorożec popędzi dalej 🙂 Jeśli zawróci, to należy powtórzyć manewr.

      • Alex
        8 lipca 2014 at 23:00

        😀 Ciekawe, kto się pierwszy zmęczy…

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        8 lipca 2014 at 23:06

        Nosorożec – straci zainteresowanie. Człowiek musi jedynie uskakiwać.

      • Alex
        9 lipca 2014 at 07:33

        Faktycznie. 🙂
        Czy może wiadomo ile na świecie zostało tygrysów południowochińskich? W 1990 było ich ponoć kilkaset, jak wygląda sytuacja teraz? Dodam, że to kolejny gatunek (właściwie podgatunek) tępiony przez człowieka.

      • Redakcja DinoAnimals.pl
        9 lipca 2014 at 10:59

        Ponieważ pytanie dotyczy tygrysa chińskiego (Panthera tigris amoyensis), odpowiedź na nie znajduje się w artykule: Tygrys indochiński, chiński i malajski.

  3. Ann
    27 sierpnia 2014 at 16:38

    Jeśli dobrze zrozumiałam to gołąb liverpoolski nie wyginął obecnie, w 21 wieku, ale wcześniej, lecz dopiero teraz został uznany za wymarłego?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      27 sierpnia 2014 at 17:51

      Zazwyczaj nie ma pewności kiedy zginął ostatni osobnik danego gatunku i tak jest również w tym wypadku. Gołąb liverpoolski wpisany został na listę gatunków wymarłych w 2008 roku, stąd jego miejsce w niniejszym zestawieniu.

  4. Creepu
    3 września 2014 at 16:45

    będzie artykuł o żaglonie?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      3 września 2014 at 16:50

      Dziś nie mamy takich planów, jest artykuł o żaglicy (jedna z najszybszych ryb świata), żaglon (Alepisaurus ferox) nie wyróżnia się jakoś szczególnie, niemniej będziemy o nim pamiętali, skoro nasi czytelnicy chcieliby na ten temat przeczytać.

  5. Creepu
    3 września 2014 at 20:15

    A jakie rybki macie w planach na ten rok?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      3 września 2014 at 22:01

      Szczerze mówiąc, nie mieliśmy jakichś bogatych planów związanych z fauną morską. Jeśli jest coś interesującego, czego dotychczas nie opisaliśmy, to prosimy o sugestie. Najlepiej aby to były tematy interesujące dla szerokiego kręgu odbiorców.

  6. Creepu
    4 września 2014 at 13:16

    opiszecie płaszczki? Na razie macie tylko mantę.

  7. Creepu
    4 września 2014 at 16:55

    Czym się różni Ryba Piła (Pristis spp.) od Piłonosa (Pristiophorus spp.)?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      4 września 2014 at 19:32

      Ryby-piły (piłokształtne) są spokrewnione z płaszczkami, podczas gdy piłonosy bardziej z rekinami.
      Od piłokształtnych odróżnia je trójkątny kształt rostrum (ryby piły mają rostrum niemal równej szerokości na całej długości), ponadto mniejsze płetwy piersiowe oraz obecność długich wąsików. Piłonosy są również mniejsze od ryb-pił.

  8. Jacek
    24 stycznia 2015 at 19:48

    Niedługo pewnie do tych gatunków dołączy człowiek rasy białej.

    • Al
      27 czerwca 2016 at 12:59

      Nie wydaje mi się. W końcu, ludzi rządzący finansjerą też zaliczają się do rasy białej…

  9. Gigas Łukaszello/ spinoszaurFan/ Łukaszenka
    11 grudnia 2016 at 17:56

    Jaki piękny był ten perkozem!!!!

  10. Dr. Alan Grant
    11 grudnia 2016 at 17:57

    Jaki piękny był ten perkozek!!!

  11. Grażyna
    23 maja 2017 at 20:34

    Biedne…

  12. Klon
    22 lipca 2017 at 22:09

    Czyli w sumie można by było ale zapewne w dalekiej przyszłości 🙂 .

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

DinoAnimals.pl