GadyJaszczurkiKotowateOpracowaniaPtakiRybySsakiWymarłeWymieranieZwierzęta

Zwierzęta wymarłe w XXI wieku.

Nosorożec czarny zachodni (Diceros bicornis longipes).

Jeden z podgatunków przedstawionego w DinoAnimals nosorożca czarnego. Współcześnie uważa się, że różnił się genetycznie od innych podgatunków nosorożców.

Występowanie i wymarcie.

Powszechnie występował na sawannach Afryki subsaharyjskiej, ale jego liczebność zaczęła gwałtownie spadać na skutek działań kłusowników. Za wymarłego uznano go 11 listopada 2011 roku.

Populacja w XX wieku.

Już na początku XX wieku wiele wskazywało na niewesołą przyszłość podgatunku, ponieważ liczba polowań i gęstość zaludnienia gwałtownie wzrosły do roku 1930. Działania ochronne na przestrzeni kolejnych lat natomiast zaczęły w dziwny sposób zawodzić do tego stopnia, że w latach ’80-tych populacja ogólna liczona była zaledwie w setkach sztuk. W niewoli sytuacja nie wyglądała lepiej, ponieważ nosorożce nie chciały się w ogóle rozmnażać, choć wierzono, że aż do roku 1988 było ich 20 – 30.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Populacja w XXI wieku.

Do roku 2000 kłusownicy wytrzebili praktycznie wszystkie dzikie nosorożce, zostawiając na wolności ok. 10 osobników, rok później liczba ta wynosiła zaledwie 5. Uważano jednak uparcie, że do 2004 roku było ich około 30, ale te optymistyczne prognozy oparto na sfałszowanych danych. Wielu specjalistów uważa, że główną przyczyną wymarcia podgatunku byli właśnie kłusownicy i ich bezkarność – nie groziła im ani grzywna, ani więzienie (osoba łapana na gorącym uczynku nie była w ogóle karana).

Ostatni nosorożec.

Dzikiego przedstawiciela ostatni raz widziano w Kamerunie w roku 2006, a 5 lat później podgatunek sklasyfikowano oficjalnie jako wymarły.

Nosorożec czarny, wąskopyski, zwyczajny (Diceros bicornis).

Wesprzyj nas - pomóż zwierzakom

Poprzednia strona 1 2 3 4 5 6 7Następna strona
Pokaż więcej
Polub DinoAnimals

Podobne artykuły

32 komentarzy “Zwierzęta wymarłe w XXI wieku.”

  1. Z jednej strony takie są prawa natury, ale z drugiej szkoda, że te zwierzaki niemal na naszych oczach odchodzą na zawsze …

    1. Niech pani wybaczy, ale to nie jest naturalne, w większości tych gatunków. Gdyby nie ludzie i ich żądze, jakże błahe – np., zdobywanie tłuszczu, wiele z nich jeszcze by po tym świecie chodziło. Podobnie sprawa ma się z zasiedlaniem terenów dzikich zwierząt przez pola uprawne – a po co te pola uprawne? Dla zwierząt gospodarskich, na mięso, na mleko, jakżeby inaczej. Doprawdy, dążymy do samozniszczenia.

  2. Genialny artykuł! Po przeczytaniu uświadomiłem sobie, że niestety mój obszerny atlas wszystkich organizmów świata z 1990 jest nieaktualny… 🙁

      1. Przeczytałem także te artykuły, faktycznie tempo, w jakim znikają z Ziemi gatunki jest zastraszające. A propos, jak Redakcja uważa, czy klonowanie gatunków (nie pojedynczych osobników) jest dzisiaj realne, czy to tylko wymysły „szalonych naukowców”? 🙂

      2. Dzięki za te artykuły. Uważam, że wykonujecie naprawdę dobrą robotę. Jeszcze zapytam, mówi się, że nosorożec czarny (gatunek na skraju wymarcia, głównie przez ludzi) jest agresywny bez żadnego powodu. Czy ma to jakiekolwiek pokrycie w rzeczywistości? Wydaje mi się, że to nieudolna próba tłumaczenia się z wytępiania tego zwierzęcia.

      3. Tak… mimo wszystko to ludzie, a nie bójki nosorożców są powodem ich wymierania. Zawsze natomiast zastanawiałem się, co zrobić, gdy taki nosorożec usłyszy cię i zacznie kierować się w twą stronę? (mam nadzieję, że nigdy nie doświadczę takiego spotkania…)

      4. Faktycznie. 🙂
        Czy może wiadomo ile na świecie zostało tygrysów południowochińskich? W 1990 było ich ponoć kilkaset, jak wygląda sytuacja teraz? Dodam, że to kolejny gatunek (właściwie podgatunek) tępiony przez człowieka.

  3. Jeśli dobrze zrozumiałam to gołąb liverpoolski nie wyginął obecnie, w 21 wieku, ale wcześniej, lecz dopiero teraz został uznany za wymarłego?

    1. Zazwyczaj nie ma pewności kiedy zginął ostatni osobnik danego gatunku i tak jest również w tym wypadku. Gołąb liverpoolski wpisany został na listę gatunków wymarłych w 2008 roku, stąd jego miejsce w niniejszym zestawieniu.

    1. Szczerze mówiąc, nie mieliśmy jakichś bogatych planów związanych z fauną morską. Jeśli jest coś interesującego, czego dotychczas nie opisaliśmy, to prosimy o sugestie. Najlepiej aby to były tematy interesujące dla szerokiego kręgu odbiorców.

    1. Ryby-piły (piłokształtne) są spokrewnione z płaszczkami, podczas gdy piłonosy bardziej z rekinami.
      Od piłokształtnych odróżnia je trójkątny kształt rostrum (ryby piły mają rostrum niemal równej szerokości na całej długości), ponadto mniejsze płetwy piersiowe oraz obecność długich wąsików. Piłonosy są również mniejsze od ryb-pił.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.