29 03 2017


Zebroid – krzyżówka zebry z koniem

Autor:

|

29 września 2014

|

Edytowany: 27 maja 2015

|

7 komentarzy

|

Kategoria: Konie / Ssaki / Zwierzęta

Zebroid – krzyżówka zebry z koniem

Zebroid

W świecie zachodnim zebroidy traktowane są jako duża atrakcja ogrodów zoologicznych. W wielu państwach docenia się ich umiejętności przetrwania i wytrzymałość. Dodatkowym atutem jest interesujący wygląd, który przyciąga spojrzenia wszędzie tam, gdzie zebroid się pojawi. Dzięki niniejszemu artykułowi dowiemy się wielu ciekawych rzeczy na temat tych niezwykłych hybryd.

Klasyfikacja

  • Gromada: ssaki
  • Rząd: nieparzystokopytne
  • Rodzina: koniowate
  • Rodzaj: Equus
Zebroid

Zebroid.

Pochodzenie

Określenie „zebroid” odnosi się do wszystkich koniowatych krzyżowanych z zebrą. Hodowla odbywa się sztucznie, a potomstwo takich hybryd jest zazwyczaj bezpłodne. W większości przypadków mianem zebroida określa się potomków samca zebry i samicy konia lub osła, choć hybryda zebry z osłem jest bardzo rzadka.

Różna ilość chromosomów

Osły i dzikie konie posiadają różną liczbę chromosomów (osioł posiada 62 chromosomy, koń domowy 64, natomiast zebra, w zależności od gatunku, dysponuje 32-46 chromosomami), ale hybrydyzacja obu tych gatunków jest możliwa.

Zebroidy powstałe z takiego połączenia posiadają liczbę chromosomów mniejszą od osła, ale większą od zebry. Zjawisko zmiennej liczby chromosomów wpływa na niski poziom płodności samic oraz na bezpłodność samców zebroidów. Hybrydy te posiadają maksymalnie 54 chromosomy. Potomstwo zebroidów ma cechy obojga rodziców.

Zebroidy pierwotnie hodowano w Afryce w celu stworzenia zwierzęcia odpornego na choroby przenoszone przez muchy tse tse. Zebry posiadają naturalną odporność na tę choroby (m.in. na naganę), podczas gdy afrykańskie osły i konie są jej pozbawione.

Współczesne zebroidy

Hybrydyzacja zebr z końmi i osłami stała się popularna na początku wieku XX, kiedy zapotrzebowanie na konie pociągowe zaczęło się zmniejszać wraz ze wzrostem produkcji samochodów. Przez długi czas zaprzestano podobnych eksperymentów, aż do lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Od tamtego czasu powstało wiele zebroidów pełniących funkcję zwierząt pociągowych, jeździeckich oraz będących atrakcją w ogrodach zoologicznych.

Zebroid

Zebroid.

Charakterystyka

Wygląd

Zebroid swym wyglądem przypomina rodzica innego niż zebra, jednak po tym ostatnim dziedziczy paski. Paski na ogół nie pokrywają całego ciała, mogą się one ograniczać do nóg, grzbietu lub jedynie szyi i głowy. Jeśli rodzic nie będący zebrą zaliczał się do rasy wzorzystej (np. Pinto, Appaloosa, koń gniado–srokaty zwany Skewbald), umaszczenie to może pojawić się u potomka. W takim przypadku pasy zebry nie występują na białych rejonach ciała.

Zebroidy przypominają czasem wymarły podgatunek zebry zwany kwagga właściwa. Ich wygląd wynika z połączenia zebry z koniem kasztanowym. Hybrydy zebry i osła posiadają zazwyczaj pasy na tylnych partiach grzbietu i na brzuchu. Generalnie rzecz biorąc umaszczenie zebroida jest w znacznym stopniu uzależnione od koniowatego nie będącego zebrą.

Zebroid jest bardziej efektywny we współpracy z człowiekiem aniżeli zebra. Można na nim jeździć, ponieważ kształt ciała dziedziczy po klaczy konia lub osła. Temperamentem zbliżony jest jednak do zebry, dlatego może być trudny do ułożenia. Zdarza się również, że zebroid, podobnie do zebry, wykazuje dużą siłę fizyczną, ale i agresję.

Zebroid

Zebroid.

Współczesne wykorzystanie zebroidów

Zebroidy hodowane są dzisiaj do jazdy oraz jako cyrkowe i zoologiczne osobliwości. Hybrydy konia i zebry spotykane są w Afryce i używane podczas wspinaczki na Górę Kenia. Zebra daje takiemu potomstwu dużą odporność na naganę – pasożytniczą chorobę ssaków, wywołaną przez świdrowce. Ponadto, zwierzę takie jest bardziej wytrzymałe od konia domowego, dlatego jest chętnie wykorzystywane jako zwierzę juczne w czasie długich podróży w góry.

W 2001 r. w Anglii powstało źrebię Zetland – połączenie zebry i kucyka szetlandzkiego.

Zazwyczaj dochodzi do kojarzenia ogiera zebry z klaczą konia domowego lub osła, ale w 2005 r. na Barbadosie skojarzono klacz zebry stepowej (Equus quagga burchellii) o imieniu Allison z samcem osła. Ich potomstwem jest urodzona 21 kwietnia 2005 r. zebryna o imieniu Alex. Do skojarzenia ogiera z klaczą zebry doszło w roku 2007. Dzięki temu na świecie pojawił się zebroid Eclyse, charakteryzujący się niezwykłym umaszczeniem. Podobne przedsięwzięcia miały miejsce wiele razy w różnych rejonach świata, np. w Gruzji (2010 r.), Chinach (2011 r.) czy we Włoszech (2013 r.).

Zebroid

Zebroid.

Szczegółowe dane i wymiary

Zebroid

  • Wysokość w kłębie: 130-163 cm
  • Waga: 227-450 kg
  • Długość życia: 15-30 lat
  • Długość ciąży: 11 miesięcy
  • Wiek osiągnięcia dojrzałości płciowej: 1-2 lata
Zebrula

Zebrula (połączenie ogiera zebry i klaczy osła).

Zebroid – ciekawostki

  • Z połączenia klaczy zebry i ogiera konia powstaje tzw. zebryna, natomiast z ogiera zebry i klaczy osła rodzi się zebrula.
  • Krzyżowaniem zebry z osłem interesował się sam Karol Darwin.
  • Często zdarza się, że hybryda zebry z innym koniowatym obciążona jest karłowatością.
  • W Afryce spotkać można pół-dzikie zebroidy, jednak prawie wszystkie powstałe hybrydy zebry zamieszkują ogrody zoologiczne lub inne instytucje tego rodzaju.
  • Sporo zebroidów wykorzystywanych jest do pracy, głównie w części Ameryki Północnej oraz w Afryce.
  • Potomstwo pochodzące z takich krzyżówek jest zwykle bezpłodne, choć to nie stanowi to reguły.
Zebroid

Zebroid.

Polecamy

____________________

Zwierzaki się ucieszą jeśli je polubisz



DinoAnimals.pl

Poleć artykuł

Podobne Artykuły

Waran papuaski, krokodylowy (Varanus salvadorii)
Żółw błotny (Emys orbicularis)
Frynosoma rogata – jaszczurka tryskająca krwią
Ważki – uskrzydlone drapieżniki.
Moloch straszliwy (Moloch horridus)
Żyrafa – najwyższe zwierzę na Ziemi
Modliszka (Mantodea) – mantis
Kakapo – nielotna papuga
Największe i najcięższe wieloryby – TOP 10
Słoń morski północny i południowy
Białucha, wal biały (Delphinapterus leucas)
Koniki morskie, pławikoniki
Panda mała, panda czerwona, pandka ruda
Rhodesian ridgeback – pies polujący na lwy
Lampart perski i lampart amurski
Najcięższe ptaki – Top 10
Irbis – pantera śnieżna
Dziki indyk (Meleagris gallopavo)
Puli – pies Marka Zuckerberga
Wojownik zbrojny (Polemaetus bellicosus)
Raki, czyli skorupiaki

O Autorze

Redakcja DinoAnimals.pl

Wydawnictwo Dobre Ściągi - DobreSciagi.pl, DinoAnimals.pl, DinoAnimals.com, Zonka.pl

(7) Komentarze

  1. Creepu
    29 września 2014 at 14:06

    Dlaczego hybrydy dwóch gatunków zwierząt nigdy nie mają łacińskiej nazwy?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      29 września 2014 at 14:23

      Ponieważ są to incydentalne przypadki i systematyka nie klasyfikuje ich jako oddzielnych gatunków ewolucyjnych. Nawet powszechna hybryda jaką jest muł nie ma takiej klasyfikacji. Podawane są jedynie gatunki wyjściowe i tak np. w przypadku muła jako gatunek można podać: Equus asinus x Equus caballus, czyli odpowiednio osioł domowy x koń. Należy pamiętać, iż większość hybryd jest niepłodna i nie przekazuje swoich genów dalej, ta aby na drodze ewolucyjnej mógł zostać utrwalony odrębny gatunek.

  2. Ifo
    30 lipca 2016 at 00:57

    A czy można krzyżować „na odwrót” czyli panią zebrę pokryć panem koniem?? pytam serio …

  3. ola
    14 sierpnia 2016 at 19:43

    Bardzo śliczny ten Zebroid. Z chęcią bym go kupiła

  4. Bartek
    19 listopada 2016 at 15:56

    ile jest artykułów z hybrydami?

    • Max
      19 listopada 2016 at 16:19

      Bartek, wpisz sobie u góry w wyszukiwarce hybryda, to wyświetlą Ci się artykuły – na pewno poza zebroidem jest lama i muł.

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

DinoAnimals.pl