AustraliaNielotyPtakiWymarłeZwierzęta

Moa (Dinornithiformes) – olbrzymie ptaki

Szczegółowe dane i wymiary.

Moa (Dinornithiformes)

  • Wysokość do grzbietu: 0,9 – 2 m
  • Wysokość z szyją: do 3,6 – 4 (?) m
  • Masa: 14 – 236 kg
  • Prędkość: 3-5 km/h

U największych gatunków moa samice były o 150% wyższe i 280% cięższe od samców, przez co wiele samic zostało sklasyfikowanych jako odrębne gatunki.

Fotomontaż na którym moa „goni” turystę na Nowej Zelandii wywołał spore zamieszanie. Wiele osób uwierzyło, iż moa wciąż żyją i jadąc na Nową Zelandię muszą się ich obawiać…

Moa (Dinornithiformes) – ciekawostki

  • Moa żył już na prehistorycznym kontynencie Gondwana.
  • Za najbliższego krewnego moa uznano kiwi, ale najnowsze badania wykazują, że wielkiemu nielotowi bliżej do emu (Dromaiidae), kazuarów (Casuariidae) i południowoamerykańskich kusaczy (Tinamiformes).
  • Analiza odległości między śladami stóp moa wskazuje, że ptak poruszał się z prędkością 3 – 5 km/h.
  • Kiedy po raz pierwszy w Europie usłyszano o moa, doszło do międzynarodowej sensacji. W tamtym czasie ptak stał się symbolem narodowym Nowej Zelandii, a same wyspy nazywano Moaland – „Ziemia Moa”.
  • Najnowsze analizy sugerują, że proces wymierania moa nie trwał kilkaset lat, ale mniej niż 100 lat.
  • Do dzisiaj w muzeach znajdują się odkryte elementy tkanki miękkiej należące do moa, w tym mięśnie, skóra i pióra, które uległy naturalnemu zakonserwowaniu (wysuszeniu), jeśli zwierzę zmarło w suchym miejscu, np. w grocie, przez którą przelatywał suchy wiatr. Większość tkanki miękkiej znaleziono na półpustyniach centralnego Otago.
  • Prawdopodobnie ptak bronił się kopniakami, jak czynią to kazuary.
  • Fotomontaż na którym moa „goni” turystę na Nowej Zelandii wywołał spore zamieszanie. Wiele osób uwierzyło, iż moa wciąż żyją i jadąc na Nową Zelandię muszą się ich obawiać…
Moa (Dinornithiformes) – rekonstrukcja.

Polecamy:

Wesprzyj nas - pomóż zwierzakom

Poprzednia strona 1 2 3 4 5 6
Pokaż więcej

Podobne artykuły

15 komentarzy “Moa (Dinornithiformes) – olbrzymie ptaki”

  1. Witam, może to nie na miejscu ale bardzo zainteresował mnie artykuł i chciałabym się dowiedzieć czy istniały ptaki które były równie interesujące i radziły sobie równocześnie z lataniem?

    1. Moa, których szczątki odnaleziono rzeczywiście nie miały skrzydeł. Niemniej ich przodkowie je mieli. Aby odpowiedzieć na Twoje pytanie, trzeba przybliżyć nieloty. Ptaki nielotne w wyniku ewolucji utraciły zdolność do lotu. Przyczyną tego był braku zagrożeń ze strony drapieżników lub też obrania odmiennej strategii przetrwania (np. pingwiny).
      W procesie ewolucji niezdolność do lotu pojawiała się u ptaków wiele razy. Dotyczyła ona gatunków lądowych i wodnych. Najwięcej gatunków ptaków pozbawionych umiejętności latania występuje na Nowej Zelandii, gdzie przed przybyciem człowieka (koło XI wieku) nie było żadnych dużych lądowych drapieżników. W przypadku moa zdolność do lotu nie była więc konieczna. Ich siłą i sposobem na przetrwania była wielkość. Niemniej przodkowie moa posiadali umiejętność latania.

  2. ale fajne tłuste i spasione na maksa bydlę no no…. można by je sklonować to potem by je można było po tyłku poklepać ale by była uciecha no no…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.