14 09 2017


Moa (Dinornithiformes) – olbrzymie ptaki

Autor:

|

24 listopada 2013

|

Edytowany: 24 lutego 2017

|

15 komentarzy

|

Kategoria: Australia / Nieloty / Ptaki / Wymarłe / Zwierzęta

Moa (Dinornithiformes) – olbrzymie ptaki

Moa (Dinornithiformes)

W swoim ekosystemie spełniał niezwykle ważną rolę, dowiedzieliśmy się o tym jednak dopiero po jego wyginięciu. Kiedy zniknął ze świata zwierząt, niedługo potem zaczął wymierać inny, równie interesujący gatunek ptaka – orzeł Haasta, którego podstawowym źródłem pożywienia był właśnie moa.

Klasyfikacja

  • Gromada: ptaki
  • Nadrząd: paleognatyczne
  • Rząd: moa

W rzędzie sklasyfikowano 9 gatunków moa skatalogowanych w 6 rodzajów. Wszystkie były endemitami Nowej Zelandii. Gatunki – Dinornis robustus i Dinornis novaezelandiae to najwięksi przedstawiciele rzędu.

Rodzaje:

  • Rodzaj Dinornis
  • Rodzaj Anomalopteryx
  • Rodzaj: Megalapteryx
  • Rodzaj: Pachyornis
  • Rodzaj: Euryapteryx
  • Rodzaj: Emeus

W rodzaju Dinornis sklasyfikowano:

Rodzaj: Dinornis

  • Moa olbrzymi (Dinornis robustus, Dinornis giganteus, Dinornis struthoides)
  • Moa muskularny (Dinornis torosus)
  • Dinornis novaezealandiae
  • Dinornis gazella
  • Dinornis ingens

Rodzaje Moa: Pachyornis, Anomalopteryx, Euryapteryx, Megalapteryx, Dinornis.

Moa – odkrycie i klasyfikacja

Zachodni naukowcy dowiedzieli się o istnieniu moa w roku 1840 dzięki przyrodnikowi Richardowi Owenowi krótko po tym, jak ten na własne oczy ujrzał fragment kości wielkiego nielota. Na przestrzeni kolejnych 8 lat nazwał aż 13 gatunków, a ich wielkość i różnorodność na niewielkim obszarze występowania określono mianem naturalnego cudu świata. W 1907 roku w książce „Ptaki wymarłe” (oryg. Extinct birds), Walter Rothschild wymienił 38 gatunków moa.

W wieku XX zmieniono nieco klasyfikację – Gilbert Archey, Walter Oliver, a potem Joel Cracraft modyfikowali listę gatunków, ponieważ lepiej poznano zmienność osobniczą zdeterminowaną przez region i zaobserwowano dymorfizm płciowy. Oba te zjawiska doprowadziły do skrócenia listy gatunkowej; w 2000 roku sklasyfikowano ich 11 (w 6 rodzajach), jednak w 2006 roku liczba ta spadła do 10.

Moa (Dinornithiformes) – rekonstrukcja.

____________________

Wesprzyj nas - pomóż zwierzakom




DinoAnimals.pl

Poleć artykuł

Podobne Artykuły

Eukaliptusy (Eucalyptus).
Drop wielki, zwyczajny (Otis tarda)
Sokół norweski, Białozór (Falco rusticolus)
Angora turecka
Lew amerykański (Panthera leo atrox / Panthera atrox)
Żyrafa – najwyższe zwierzę na Ziemi

O Autorze

Redakcja DinoAnimals.pl

Wydawnictwo Dobre Ściągi - DobreSciagi.pl, DinoAnimals.pl, DinoAnimals.com, Zonka.pl

(15) Komentarze

  1. Maciej
    24 listopada 2013 at 17:44

    Czy on powróci?

  2. Maciej
    25 listopada 2013 at 07:25

    Ale naukowcy chcą go sklonować.

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      25 listopada 2013 at 10:46

      Maćku, przy dzisiejszym stanie wiedzy i braku odpowiedniego DNA nie jest to możliwe. O Trudnościach z tym związanych pisaliśmy w komentarzach przy artykule o Kecalkoatlu, żurawiu i koziorożcach. Klonowanie ptaków jest technicznie trudniejsze niż klonowanie zwierząt.

      • JBon PTronic 137
        28 lutego 2017 at 21:09

        To może niech spróbują sklonować niedźwiedzia krótkopyskiego 😉 .

  3. Maciej
    26 listopada 2013 at 17:01

    Możecie mi pokazać gdzie jest porównanie jaja strusia i mamutaka?Gdzieś widziałem zdjęcie ale nie pamiętam.

  4. pogrzebana w piórach
    9 marca 2015 at 20:25

    Witam, może to nie na miejscu ale bardzo zainteresował mnie artykuł i chciałabym się dowiedzieć czy istniały ptaki które były równie interesujące i radziły sobie równocześnie z lataniem?

  5. Maciej
    16 marca 2015 at 15:54

    Czy moa jakimś cudem w wyniku ewolucji mogłoby latać pomimo braku nawet szczątkowych skrzydeł?

    • Redakcja DinoAnimals.pl
      16 marca 2015 at 16:07

      Moa, których szczątki odnaleziono rzeczywiście nie miały skrzydeł. Niemniej ich przodkowie je mieli. Aby odpowiedzieć na Twoje pytanie, trzeba przybliżyć nieloty. Ptaki nielotne w wyniku ewolucji utraciły zdolność do lotu. Przyczyną tego był braku zagrożeń ze strony drapieżników lub też obrania odmiennej strategii przetrwania (np. pingwiny).
      W procesie ewolucji niezdolność do lotu pojawiała się u ptaków wiele razy. Dotyczyła ona gatunków lądowych i wodnych. Najwięcej gatunków ptaków pozbawionych umiejętności latania występuje na Nowej Zelandii, gdzie przed przybyciem człowieka (koło XI wieku) nie było żadnych dużych lądowych drapieżników. W przypadku moa zdolność do lotu nie była więc konieczna. Ich siłą i sposobem na przetrwania była wielkość. Niemniej przodkowie moa posiadali umiejętność latania.

  6. ych
    20 czerwca 2015 at 13:05

    niezłe ptaszysko

  7. demon
    29 sierpnia 2016 at 15:44

    ale fajne tłuste i spasione na maksa bydlę no no…. można by je sklonować to potem by je można było po tyłku poklepać ale by była uciecha no no…

Napisz komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

DinoAnimals.pl