DomowePsySsakiZwierzęta

Broholmer – molos z Danii

Broholmer

Jego nieco surowy wygląd może budzić respekt – i bardzo dobrze! Broholmer to bardzo pewny siebie strażnik i towarzysz rodzin. Nie jest jednak tak surowy, jak wskazuje na to jego fizjonomia. Dobrze wychowany broholmer to pies przyjacielski względem członków rodziny, a zarazem zdystansowany w stosunku do obcych. Przed nami opowieść o wiecznie czujnym, silnym psie – ulubieńcu króla Danii.


Klasyfikacja FCI

  • Grupa 2: Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła
  • Sekcja 2.1: Molosy typu mastyfa
  • Próby pracy: niewymagane
  • Kraj patronacki / Kraj pochodzenia: Dania
  • Inne nazwy: mastyf duński, dog duński (współcześnie niestosowana)
Broholmer

Pochodzenia rasy

Korzenie rasy sięgają średniowiecza, kiedy to wykorzystywano ją podczas polowań na jelenie. Dokładne pochodzenie broholmera nie jest jednak znane. Wiemy, że pochodzi z Danii i jest potomkiem angielskich mastyfów, krzyżowanych z rasami niemieckimi.

Wizerunek broholmera widnieje na XIX-wiecznym portrecie, przedstawiającym króla Fryderyka VII i jego rodzinę. Dzięki miłośnikom rasy, takim jak król duński, stała się ona bardzo popularna wśród Duńczyków. II woja światowa nie oszczędziła jednak rasy – stanęła ona wtedy na granicy wymarcia. Uratowała ją grupa zapaleńców w latach siedemdziesiątych XX wieku.

Broholmer

Charakterystyka

Wygląd

Głowa jest masywna i szeroka, wsparta na grubej szyi, pokrytej luźną skórą. Obwisłe, trójkątne uszy są osadzone raczej wysoko. Oczy nie są zbyt duże, mają okrągły kształt. Kolor tęczówek może mieć odcień od jasnego do ciemnego bursztynu. Spojrzenie emanuje dużą pewnością siebie. Klatka piersiowa jest szeroka i głęboka.

Ponieważ w spoczynku głowa jest ułożona nisko, pies wydaje się nieco przygarbiony. Pobudzony podnosi głowę wysoko. Mocną i muskularną sylwetkę wieńczy szablasty ogon. W spoczynku nisko zwisa, ale w czasie aktywności pies trzyma go powyżej grzbietu.

Broholmer

Sierść

Sierść jest krótka i przylegająca do ciała. Podszerstek – wewnętrzna powłoka włosowa – jest bardzo gęsty.

Umaszczenie obejmuje odcień żółty plus czarną maskę. Akceptuje się także umaszczenie czarne i złocisto rude. Na piersi, łapach i czubku ogona występują czasem białe akcenty.

Broholmer

Temperament

W stosunku do bliskich przyjazny, spokojny i pogodny. W środku – nieustannie czujny i pewny siebie. Broholmer ma cechy typowego psa stróżującego i obronnego. Swoją rodzinę traktuje jak stado, którego należy pilnować i chronić. W związku z tym właściciele muszą być na tyle pewni siebie, aby pokazać mu, że nie on rządzi „stadem”, lecz ludzie.

Pies musi mieć postawione granice, nieprzekraczalne w żadnej sytuacji. Jest to zwierzę o silnej osobowości, które będzie testować wprowadzone przez nas zasady. Najważniejsze to pozostać konsekwentnym i nieugiętym (a przy tym nieagresywnym).

Broholmer to dobry przyjaciel rodziny, w tym dzieci. Warunkiem takiego stanu rzeczy jest jednak uspołecznienie i odpowiednie wychowanie psa. Z natury nie przejawia agresji względem ludzi i innych zwierząt, ale socjalizacja w okresie szczenięcym jest zalecana.


Broholmery

Kondycja zdrowotna

Broholmer nie cierpi na żadne charakterystyczne choroby o podłożu genetycznym. Jako jednak rasa duża i ciężka, może mieć problemy z układem mięśniowo-szkieletowym, np. zwyrodnienia stawów biodrowych, stawów łokciowych czy zwichnięcia rzepki.

Psy tej rasy nie powinny być zbyt mocno forsowane w czasie procesu wzrostu. Intensywne ćwiczenia fizyczne w tym okresie mogą wywoływać zbyt duże obciążenie na nie rozwinięte jeszcze stawy. Dorosły broholmer będzie za to chętnie biegał na długie dystanse, czy uprawiał psie sporty. Aktywność w dorosłym życiu jest dla tej rasy bardzo ważna, ponieważ poziom ich energii jest raczej wysoki jak na molosy.

Broholmer

Szczegółowe dane / wymiary

Broholmer

  • Wysokość w kłębie:
    • psy: min. 75 cm
    • suki: min. 70 cm
  • Waga:
    • psy 50 – 70 kg
    • suki 40 – 60 kg
  • Długość życia: 6-11 lat
Broholmer

Broholmer – ciekawostki

  • Pod koniec wieku XVIII rasa została ujednolicona i właśnie wtedy zyskała na popularności. Dużą zasługę miał w tym hrabia Sehested z Broholm. To od jego przydomka wywodzi się nazwa rasy.
  • Ponieważ broholmer to rasa duża, szczenięta potrzebują więcej czasu od innych ras na osiągnięcie dorosłych rozmiarów.
Broholmer

Polecamy

Wesprzyj nas - pomóż zwierzakom

2 komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.