EwolucjaKreacjonizm

Koncepcja doboru naturalnego


Przeżycie najlepiej dostosowanych

Kreacjoniści często twierdzą, że  koncepcja doboru naturalnego to tautologia, bowiem przeżywają najlepiej dostosowani, a za najlepiej dostosowanych uważa się tych, którzy przeżyją.

Dobór naturalny to kluczowy mechanizm ewolucji, to zmiana dziedzicznych cech charakterystycznych dla populacji na przestrzeni pokoleń. Darwin spopularyzował termin „dobór naturalny”, kontrastując go ze sztucznym doborem, który jest celowy, podczas gdy dobór naturalny taki nie jest.

„Przeżycie najlepiej dostosowanych” to potoczne określenie doboru naturalnego, ale naukowe definicje odwołują się do zróżnicowanej przeżywalności i rozrodczości. Zamiast więc określać, które gatunki są „lepiej lub gorzej dostosowane”, można określić ich sukces rozrodczy w danych warunkach.

Na przykład umieśćmy na wyspie obfitującej w nasiona parę szybko rozmnażających się zięb z małymi dziobami i parę wolniej się rozradzających zięb o dużych dziobach. W ciągu kilku pokoleń większością zasobów pokarmowych mają szansę zawładnąć te pierwsze. Ale jeśli duży dziób jest przydatniejszy do rozgniatania nasion, przewagę zyskają ptaki wielkodzio­be, nawet jeśli mnożą się wolniej. Taką prawidłowość zaobserwował w pionierskim badaniu zięb Darwina na Galapagos Peter R. Grant z Prin­ceton University.

Można więc wskazywać na walory przystosowawcze określonej cechy bez potrzeby odwoływania się do przeżywalności w danych warunkach: grube dzioby są po prostu przydatniejsze do rozgniatania twardych nasion. Unikamy w ten sposób pułapki błędnego koła.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.